Bruno Jean Marie Crémer (ur. 6 października 1929 w Saint-Mandé, we Francji, zm. 7 sierpnia 2010 w Paryżu, we Francji) – francuski aktor filmowy, teatralny i telewizyjny.
Życiorys Urodził się w Saint-Mandé w departamencie Dolina Marny, na wschodnich przedmieściach Paryża. Jego matka, Jeanne Rullaert, była muzykiem pochodzenia belgijsko–flamandzkiego, natomiast ojciec, Georges – przedsiębiorcą z Lille; choć urodził się jako Francuz, przyjął obywatelstwo belgijskie po tym, jak francuska armia odmówiła mu przyjęcia do służby podczas I wojny światowej. Sam Bruno po osiągnięciu pełnoletności zdecydował się na obywatelstwo francuskie. Większość dzieciństwa spędził w Paryżu. Uczęszczał do prywatnej szkoły Cours Hattemer. Po ukończeniu edukacji na poziomie średnim postanowił rozwijać pasję do aktorstwa – która towarzyszyła mu od dwunastego roku życia – i od 1952 kształcił się w tym kierunku w Conservatoire national supérieur d’art dramatique.
Jego kariera rozpoczęła się od dziesięciu lat pracy w teatrze, gdzie wcielał się w postacie z utworów Szekspira, Oscara Wilde’a i Jeana Anouilha. W 1959 stworzył kreację Tomasza Becketa w światowej premierze sztuki Anouilha pt. Becket. W 1981 zagrał rolę Maximilian „Maxa” Berbera we francuskiej inscenizacji dramatu Bent.
Po raz pierwszy trafił na ekran w komediodramacie Daniela Gélina Długie zęby (Les Dents longues, 1953). W dramacie kryminalnym Yvesa Allégreta Wyślij kobietę, gdy zawiedzie diabeł (Quand la femme s’en mêle, 1957) u boku Alaina Delona otrzymał swoją pierwszą rolę uwzględnioną w napisach końcowych. Jednak prawdziwy rozkwit jego kariery nastąpił po zagraniu roli chorążego Willsdorfa w dramacie wojennym Pluton 317 (La 317ème section, 1965), którego akcja rozgrywa się w Indochinach w czasach francuskich wojen kolonialnych. Od tego momentu Cremer stał się popularnym aktorem i wystąpił w ponad 110 produkcjach kinowych oraz telewizyjnych. Rozpoznawalność zapewniła mu rola komisarza Julesa Maigreta we francuskim serialu telewizyjnym Maigret, emitowanym w latach 1991–2005.
22 grudnia 1984 ożenił się z psychiatrą Chantal Hillion, z którą miał dwie córki: Constance i Marie-Clémentine. Z poprzedniego małżeństwa miał syna, Stéphane, który został pisarzem.
W 2000 wydał swoją autobiografię Un certain jeune homme.
Zmarł 7 sierpnia 2010 w Paryżu z powodu choroby nowotworowej w wieku 80 lat.
Filmografia 1966: Czy Paryż płonie? (Paris brûle-t-il ?) jako pułkownik Rol–Tanguy 1967: Obcy (Lo straniero) jako ksiądz 1968: Zabójca lubi cukierki (Un killer per sua maestà) jako Oscar Snell 1968: Les Gauloises bleues jako 1970: Czas umierania (Le Temps de mourir) jako Max Topfer 1976: Łowca (L’Alpagueur) jako Gilbert, znany jako Jastrząb 1976: Dobrzy i źli (Le Bon et les Méchants) jako inspektor Bruno Deschamps 1977: Cena strachu (Sorcerer) jako Victor Manzon / „Serrano” 1977: Krab dobosz (Le Crabe-tambour) jako chorąży Willsdorf 1978: Taka zwykła historia (Une histoire simple) jako Georges 1978: Bez skrupułów (L’Ordre et la sécurité du monde) jako Lucas Richter 1980: Operacja Leopard (La légion saute sur Kolwezi) jako Pierre Delbart 1982: Szpiegu, wróć (Espion, lève-toi) jako Alain Richard 1983: A stawką jest śmierć (Le prix du danger) jako Antoine Chirex 1984: Kolbą w twarz (Fanny Pelopaja) jako Andrés Gallego 1985: Derborence jako Séraphin 1985: Strój wieczorowy (Tenue de soirée) jako Pedro 1985: Le regard dans le miroir (miniserial) jako Eric Chevallier 1989: Białe małżeństwo (White Wedding) jako François Hainaut 1989–1992: Ośmiornica (La piovra, serial) jako Antonio Espinosa 1990: Tumultes jako ojciec 1990: Atto di dolore jako Armando 1991: Pieniądze (Money) jako Marc Lavater 2000: Pod piaskiem (Sous le sable) jako Jean Drillon
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Conservatoire national supérieur d’art dramatique Kategoria:Francuscy aktorzy filmowi Kategoria:Francuscy aktorzy teatralni Kategoria:Francuscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Francuzi pochodzenia belgijskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Saint-Mandé Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 2010