Emanuel Hohenauer Edler von Charlenz (ur. 11 grudnia 1863 w Stryju, zm. 12 stycznia 1946 w Krakowie) – pułkownik cesarskiej i królewskiej Armii, generał brygady Wojska Polskiego.

Młodość, służba w austriackiej armii Kształcił się początkowo we Lwowie, gdzie uczęszczał do szkoły realnej i Korpusu Kadetów. Następnie uczył się w Korpusie Kadetów w Łobzowie i w szkole sztabowej w Wiedniu. W armii austriackiej od 1880 roku. Pełnił w niej m.in. funkcję dowódcy 1 i 16 pułku strzelców, brał udział w I wojnie światowej. 31 lipca 1916 otrzymał nobilitację szlachecką z predykatem von Charlenz.

Służba w WP, późniejsze losy Z dniem 1 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony do Okręgu Generalnego „Kraków”Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 2 z 12 stycznia 1919 r., s. 45.Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 4 z 16 stycznia 1919 r., s. 103.. Od 10 marca do 12 czerwca 1919 dowodził 20 pułkiem piechoty Ziemi Krakowskiej. 29 maja 1919 objął dowództwo XII Brygady Piechoty. W 1920 został oficerem do specjalnych poruczeń w dowództwie 6 Armii. Na tym stanowisku 22 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika w piechocie. Był inspektorem 6 Armii.

Z dniem 1 maja 1921 został przeniesiony w stan spoczynku w stopniu generała podporucznika. 26 października 1923 został zatwierdzony przez Prezydenta RP w stopniu generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie generałów. Osiadł w Krakowie. Zmarł 12 stycznia 1946 tamże. Został pochowany na krakowskim cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty 16 stycznia 1946 (kwatera 6 woj.-płd.-3).

W 2018 roku PAU wydała w XII tomie Prac Komisji Historii Wojen i Wojskowości PAU jego wspomnienia Wojna światowa 1914-1918. Moje wspomnienia i przeżycia bojowe opracowane wstępem i przypisami przez Ewę Danowską. mały|Grób gen. Emanuela Hohenauera na cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty Rodzina Dwukrotnie żonaty: z Franciszką Bronisławą Kamińską, a następnie z Franciszką Marią Mossing. Miał pięcioro dzieci: Alfreda (z pierwszą żoną) oraz Emanuela, Jadwigę, Arnolda i Mariana.

Awanse chorąży - 1884, podporucznik - 1887, porucznik - 1891, kapitan - 1897, major - 1911, podpułkownik - 1914, pułkownik - 1916, generał podporucznik - 1 maja 1921 generał brygady - 26 października 1923 ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919

Przypisy

Bibliografia

Kryska-Karski Tadeusz, Żurakowski Stanisław, Generałowie Polski niepodległej, Londyn, Figaro Press, 1976. Stawecki Piotr, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1994

Kategoria:Generałowie brygady II Rzeczypospolitej Kategoria:Nobilitowani w Królestwie Galicji i Lodomerii Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Stryju Kategoria:Wojskowi związani z Krakowem Kategoria:Urodzeni w 1863 Kategoria:Zmarli w 1946 Kategoria:Pochowani na cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie Kategoria:Dowódcy 20 Pułku Piechoty Ziemi Krakowskiej