Stefan Bernard Janiszewski (ur. 20 sierpnia 1868 w Mystkach, zm. w 1940 w Warszawie) – doktor medycyny, tytularny generał brygady Wojska Polskiego. Życiorys Stefan Bernard Janiszewski urodził się 20 sierpnia 1868 w Mystkach, w powiecie średzkim ówczesnej prowincji poznańskiej. W 1898 uzyskał dyplom lekarza na Uniwersytecie w Greiswaldzie, a następnie odbył obowiązkową jednoroczną służbę wojskową w Armii Cesarstwa Niemieckiego. W latach 1900–1914 praktykował w Żerkowie. W czasie I wojny światowej pełnił służbę w armii niemieckiej.
9 grudnia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego. Od kwietnia do sierpnia 1920 stał na czele Oddziału Szkolno-Sanitarnego w Poznaniu, który dwa lata później został przekształcony w 7 Batalion Sanitarny. 24 czerwca 1920 został zatwierdzony w stopniu podpułkownika z dniem 1 kwietnia 1920 w Korpusie Lekarskim w „grupie byłej armii niemieckiej”Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 26 z 14 lipca 1920 r. s. 580., a 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 31. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. W latach 1922–1925 był komendantem VII Szpitala Okręgowego w PoznaniuRocznik oficerski 1923 s. 1119, 1163, 1197.Rocznik oficerski 1924 s. 1006, 1056, 1078.. Wykonując obowiązki komendanta szpitala pozostawał na ewidencji 7 Batalionu Sanitarnego.
25 lipca 1925 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski nadał mu stopień generała brygady „wyłącznie z prawem do tytułu” z dniem 30 września 1925, czyli z dniem przeniesienia w stan spoczynkuDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 80 z 31 lipca 1925 r. s. 440.Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 82 z 8 sierpnia 1925 r. s. 452..
W 1936 pełnił funkcję sekretarza Okręgu Wielkopolskiego Związku Lekarzy Państwa Polskiego. Mieszkał w Poznaniu przy ulicy Patryka Jackowskiego 29 m. 8Stanisław Konopka, Rocznik Lekarski ... s. 860, 867.Rocznik oficerski 1928 s. 881.Rocznik oficerski rezerw 1934 s. 322.. Dziesięć lat wcześniej mieszkał przy ulicy Seweryna Mielżyńskiego 26/27. W 1939 mieszkał przy ulicy Płowieckiej 12 m. 1 i nie prowadził już praktyki lekarskiejSpis lekarzy: członków Wielkopolskiego Związku Lekarzy; Okręg Wielkopolski Związku Lekarzy Państwa Polskiego s. 6..
Po kampanii wrześniowej 1939 został wysiedlony do Warszawy, gdzie zmarł. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A10-5-23)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Przypisy
Bibliografia Roczniki Oficerskie 1923, 1924 i 1928. Rocznik oficerski rezerw 1934. Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych. Zdzisław Andrzejewski, Poznańskie szpitalnictwo wojskowe w latach 1945-2000, Poznań 2011. Stanisław Konopka, Rocznik Lekarski Rzeczypospolitej Polskiej na 1936 rok, Biuro Propagandy Polskiej Medycyny przy Naczelnej Izbie Lekarskiej, Warszawa 1936. Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione.
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Greifswaldzie Kategoria:Ludzie związani z powiatem wrzesińskim Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem Kategoria:Oficerowie lekarze II Rzeczypospolitej przeniesieni do korpusu generałów Kategoria:Polacy – oficerowie armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Polacy wysiedleni z Wielkopolski 1939–1941 Kategoria:Tytularni generałowie brygady II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1868 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Oficerowie 7 Batalionu Sanitarnego