Szkoła Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie () – fikcyjna uczelnia stworzona przez J.K. Rowling, na potrzeby o Harry Potter (seria powieści). Budowla mieści się w bliżej nieokreślonym miejscu na terenie Szkocji. Rzekomą inspirację autorki stanowiła szkocka Gordonstoun SchoolJest to sugestia według dokumentu telewizyjnego zrealizowanego przez Discovery Channel..
Do Hogwartu przyjmowano wyłącznie osoby przejawiające zdolności magiczne (dzieci czarodziejów jak i dzieci mugoli). Dzieci przybywały do uczelni w wieku jedenastu lat, a ich edukacja trwała siedem lat. Każdy rok nauki kończono egzaminami, z których najważniejszymi były pisane w piątej klasie SUM-y oraz zdawane na końcu siódmego roku Owutemy.
thumb|Makieta zamku Hogwart w thumb|Lokomotywa wykorzystywana w filmach o Harrym Potterze jako ciągnąca Hogwart Express – pociąg, którym Harry Potter dojeżdżał do Hogwartu
O szkole thumb|Zestaw filmowy z Wielkiej Sali, Hogwart Do zamku dojeżdżano pociągiem Hogwart Ekspres, który odjeżdżał 1 września z fikcyjnego peronu 9 i ¾, mieszczącego się pomiędzy peronami 9 i 10 londyńskiego dworca King’s CrossJoanne Kathleen Rowling, „Harry Potter i Kamień Filozoficzny”, tłum. Andrzej Polkowski, wyd. Media Rodzina, Poznań 2016, , ls. 328.
Hogwart to jedna z trzech uczelni (obok Durmstrangu i Beauxbatons) startujących w organizowanym co pięć lat Turnieju TrójmagicznymJoanne Kathleen Rowling, „Harry Potter i Czara Ognia”, tłum. Andrzej Polkowski, wyd. Media Rodzina, Poznań 2016, , ls. 765. W średniowieczu zmagania te cieszyły się ogromną popularnością, zostały jednak zakazane w związku ze zbyt dużą śmiertelnością wśród uczestników.
Za utrzymanie porządku w Hogwarcie odpowiedzialni byli prefekci oraz woźny Argus Filch.
Prefektów wybierano po dwóch z każdego domu – ucznia i uczennicę. Kandydaci na tę funkcję musieli uczęszczać do co najmniej piątej klasyJoanne Kathleen Rowling, „Harry Potter i Zakon Feniksa”, tłum. Andrzej Polkowski, wyd. Media Rodzina, Poznań 2016, , ls. 955. Osoby, które rozpoczęły siódmy rok nauki, mogły zostać prefektami naczelnymi, mającymi zwierzchność nad pozostałymi. Prefekci, jako jedni z niewielu uczniów, wiedzieli, gdzie znajduje się gabinet dyrektora oraz jakie jest do niego hasło.
W V tomie powieści (Harry Potter i Zakon Feniksa) prefektami Gryffindoru zostali Hermiona Granger i Ron Weasley. W Slytherinie wybrano Dracona Malfoya i Pansy Parkinson, w Hufflepuffie Erniego Macmillana i Hannę Abbot, a w Ravenclawie Anthony’ego Goldsteina i Padmę Patil.
Założyciele Godryk Gryffindor
Godryk Gryffindor (imię ang. Godric) – pochodził z okolicy, którą nazwano później na jego cześć Doliną Godryka. Uczniów przydzielanych przez Tiarę Przydziału do domu Godryka cechować musiała odwaga, męstwo i determinacja. Początkowo był bliskim przyjacielem Salazara Slytherina – po jakimś czasie ich drogi rozeszły się, choć nigdy oficjalnie nie zerwali ze sobą kontaktu. Źródłem konfliktu między Salazarem a Godrykiem było krańcowo odmienne stanowisko wobec przyjmowania do Hogwartu uczniów o nieczystym rodowodzie czarodziejskim. Salazar Slytherin nie chciał, aby szkoła przyjmowała w swe progi dzieci pochodzenia mogolskiego, Godryk Gryffindor traktował natomiast dzieci mugoli na równi z dziećmi czarodziejów. W serii książek o Harrym Potterze Godryk przedstawiany jest jako wysokie i potężnie zbudowany mężczyzna z zielonymi oczami oraz długimi, bujnymi kasztanowymi włosami i brodą. Zawsze ubierał się w czerwonozłote szaty.
Jego relikwie to miecz zrobiony przez gobliny, ozdobiony rubinami, i Tiara Przydziału. Kiedy tylko „prawdziwy Gryfon” jest w potrzebie, w Tiarze pojawia się miecz. Miecz Godryka, wykonany z srebra goblinów, wchłania tylko substancje, które mogą go wzmocnić (w tym, w drugim tomie powieści, jad bazyliszka). Właśnie nim unicestwiono horkruksy Voldemorta: Albus Dumbledore użył go do zniszczenia pierścienia Gauntów, Ron Weasley do wyeliminowania medalionu Slytherina, a Neville Longbottom do zabicia węża NaginiJoanne Kathleen Rowling, „Harry Potter i Insygnia Śmierci”, tłum. Andrzej Polkowski, wyd. Media Rodzina, Poznań 2016, , ls. 782.
Gryffindor został mianowany w lipcu 2007 „Wizard of the Month” („Czarodziejem Miesiąca”) na stronie internetowej Rowling. „One of the four famous Founders of Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry, Godric Gryffindor was the most accomplished dueller of his time, an enlightened fighter against Muggle-discrimination and the first owner of the celebrated Sorting Hat” JKRowling.com Retrieved 30 June, 2007.
Imię Godric jest formą anglosaską, i może mieć kilka znaczeń, wliczając w to, „he who rules with God” („on, który rządzi z Bogiem”) albo „he who rules well” („on, który rządzi dobrze”)Oxford Minidictionary of First Names.
Helga Hufflepuff
Helga Hufflepuff – pochodziła z szerokiej doliny. Chwaliła lojalność, uczciwość, fair play i ciężką pracę. Członkowie jej domu posiadają przynajmniej jedną z tych cech: Cedrik Diggory, zmarły uczestnik Turnieju, był jednym ze studentów, którzy mieli wszystkie cztery cechy. Zarówno karta ze sławnymi czarodziejami jak i ilustracja na stronie internetowej Rowling przedstawia ją jako pulchną kobietę z błękitnymi oczami i kręconymi rudymi włosami, ubierającą się w czarnożółte szaty.
Tiara Przydziału opisywała potem ją jako „good Hufflepuff” („dobra Hufflepuff”) lub „sweet Hufflepuff” („słodka Hufflepuff”). W Czarze Ognia wyśpiewała, że Hufflepuff „nagradza tylko pracowitych” oraz w Zakonie Feniksa, że „A Hufflepuff resztę uczy. Wszystkiego, co sama wie”. Spośród innych założycieli szkoły wyróżnia ją egalitarność.
Od Hufflepuff pochodził mały złoty puchar. Chefsiba Smith, która go posiadała, powiedziała, że puchar ma jakąś czarodziejską moc, jednak nie sprawdziła tego. Dostał się on w ręce VoldemortaJoanne Kathleen Rowling, „Harry Potter i Książę Półkrwi”, tłum. Andrzej Polkowski, wyd. Media Rodzina, Poznań 2016, , ls. 704, który zmienił go w horkruksa i został zniszczony przez Hermionę przed finałową bitwą o Hogwart.
Hufflepuff została mianowana w maju 2007 „Wizard of the Month” („Czarodziejem Miesiąca”) na stronie internetowej Rowling. „One of the four celebrated Founders of Hogwarts; Hufflepuff was particularly famous for her dexterity at food-related Charms. Many recipes traditionally served at Hogwarts feasts originated with Hufflepuff” mugglesguide.com. Jej karta czarodziei, napisana przez Rowling, przedstawia ją mając „brought people from different walks of life together to help build Hogwarts,” i była „loved for her charming ways.” Stosownie do wywiadu między Rowling a personelem z The Leaky Cauldron, Hufflepuff wprowadziła skrzaty domowe do Hogwartu, gdzie zaoferowała im schronieniePotterCast 122 „the-leaky-cauldron.org”.
Imię Helga jest pochodzenia skandynawskiego, znaczy „holy”, czyli „święty”.
Rowena Ravenclaw
Rowena Ravenclaw – czarownica słynącą z pomysłowości i kreatywności, opisana przez Ksenofiliusa Lovegooda jako „piękna”. Tiara Przydziału przedstawiła ją jako „Piękna Ravenclaw z górskich hal”, co może oznaczać, że pochodziła ze Szkocji lub Irlandii. Była dobrą przyjaciółką Helgi Hufflepuff, ich przyjaźń została użyta, by uwydatnić niepowodzenie przyjaźni między Godrykiem Gryffindorem a Salazarem Slytherinem. Rovena Ravenclaw wymyśliła plany stale zmieniających się pięter i schody poruszające się w zamku Hogwart, i wymyśliła przysłowie: „Kto ma olej w głowie, temu dość po słowie” (ang. „Wit beyond measure is man's greatest treasure”). Ilustracja ze strony Rowling przedstawia ją jako wysoką i smukłą kobietę o długich czarnych włosach i brązowych oczach, ubraną w niebieską szatę.
Tiara Przydziału bierze do Ravenclawu wybranych studentów stosownie do inteligencji i mądrości. Członkowie domu posiadają bystry umysł, mądrość, kreatywność i inteligencję, prawdopodobnie stąd wzięło się, że trzeba odpowiedzieć na pytanie, żeby dostać się do dormitorium Ravenclawu, a nie podać hasło tak jak w przypadku Pokoju Wspólnego Gryfonów. Gdy odpowie się błędnie na pytanie, drzwi się nie otworzą i trzeba czekać, aż jakiś uczeń poda prawidłową odpowiedź.
W Insygniach Śmierci Harry dowiedział się o artefakcie Ravenclaw zamienionym w horkruksa: jej zaginionym diademie. Jej córka, Helena Ravenclaw (Szara Dama) kiedyś uciekła z nim, żeby przewyższyć swoją matkę pod względem inteligencji i mądrości, ukryła diadem w Albanii. Miejsce, w którym się znajdował, pozostało nieznane od tamtego czasu. Jednakże Szara Dama wyjawiła lokalizację diademu młodemu Tomowi Riddle’owi, który odzyskał go i zamienił w horkruksa. Rowena, cierpiała na śmiertelną chorobę, więc wysłała Krwawego Barona by odnalazł jej córkę, tak aby mogła zobaczyć ją ostatni raz przed wczesną śmiercią. Jednak Helena odmówiła pójścia z Baronem, który od dawna był w niej zakochany i w ataku wściekłości zabił ją. Potem zdał sobie sprawę z tego co zrobił, więc popełnił samobójstwo.
Ravenclaw została mianowana w sierpniu 2007 „Wizard of the Month” („Czarodziejem Miesiąca”) na stronie internetowej Rowling. „One of the four famous Founders of Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry, Rowena Ravenclaw was the most brilliant witch of her time, though legend has it that a broken heart – cause unknown – contributed to her early demise” mugglesguide.com.
Rowena jest formą łacińską starego germańskiego imienia.
Salazar Slytherin
Salazar Slytherin – opisany jako „power hungry” („głodny mocy”) przez Tiarę Przydziału i jak wiemy „Przebiegły Slytherin z trzęsawisk”. Trzęsawiska wschodniej Anglii to bagna wokół Norfolku, Lincolnshire’u, Cambridgeshire’u i przylegają do hrabstw, jednak nie wiadomo czy Slytherin w rzeczywistości pochodził z tych szczególnych regionów. Slytherin jest jedynym założycielem, którego wygląd został opisany w jakimkolwiek detalu; jego posąg w Komnacie Tajemnic przedstawia człowieka z twarzą, która „była bardzo stara, podobna do małpiej, z długą rzadką brodą, która opadała prawie do skraju pofałdowanej kamiennej szaty czarodzieja”. Z ilustracji ze strony Rowling możemy się jeszcze dowiedzieć, że jest łysy i chudy, jego broda jest siwa, a oczy są bladoszare. Ubierał się w czarne szaty.
Slytherin był wężousty, oznacza to, że potrafił porozumiewać się z wężami. Podobnie jak Rowena Ravenclaw i Godryk Gryffindor, Slytherin wydaje się ostrożnie wybierać członków do swojego Domu. Według Albusa Dumbledore’a, cechy, jakie Slytherin cenił u swoich studentów obejmowały pomysłowość i determinację. Przy ich wyborze uwzględniał również przebiegłość, ambicję i czystość krwi.
Przeszłość Slytherina została omówiona przez profesora Binnsa w 2. części: opisuje założenie szkoły i stosunki między Slytherinem a innymi założycielami, że zamek powinien zostać zbudowany daleko od mugoli, ponieważ w tym czasie niemagiczni ludzie bali się magii, a także prześladowali czarodziejów i czarownice. Slytherin po pewnym czasie chciał być bardziej selektywnym w przyjęciach studentów do Hogwartu, ale nie ograniczało to tylko jego własnego domu; użył czystości krwi jako czynnika wybierania uczniów od czasu powstania szkoły. Chciał nauczać magii tylko uczniów z magicznych rodzin, ponieważ wierzył, że studenci, którzy są dziećmi mugoli, mogą być niegodni zaufania i nie lubił ich uczyć.