thumb|240px|Polscy oficerowie po kapitulacji Westerplatte, 7 września 1939.Od lewej: chor. Edward Szewczuk, por. Stefan Grodecki, kpt. Mieczysław Słaby, kpt. Franciszek Dąbrowski, ppor. Zdzisław Kręgielski Edward Szewczuk (ur. 27 lutego 1892 w Podhorcach, zm. 31 marca 1964) – chorąży Wojska Polskiego II RP, obrońca Westerplatte, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Teodora i Eugenii z domu Herman. Od 1913 roku służył jako żołnierz zawodowy w Armii Austro-Węgier, przyjęto go do szkoły technicznej przy 1 pułku kolejowym w Wiedniu. 1 listopada 1918 roku zgłosił się do Wojska Polskiego i został zweryfikowany w stopniu sierżanta. Następnie przeszedł sześciomiesięczny kurs piechoty w Centralnej Szkole Piechoty w Chełmnie oraz kurs saperski w Obozie Wyszkolenia Saperów w Legionowie.

Studiował na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Lwowskiej, studiów jednak nie ukończył. Służył w 2 Pułku Saperów Kolejowych, przemianowanym następnie na 2 Batalion Mostów Kolejowych. 1 lipca 1921 roku został awansowany do stopnia chorążego, pełnił funkcję dowódcy kompanii warsztatowej i oficera materiałowego. 1 grudnia 1930 roku delegowany został do Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte, pełnił funkcję dowódcy plutonu technicznego, kierownika magazynów oraz administratora nieruchomości. Zajmował się m.in. budową umocnień WST.

Brał udział w obronie Westerplatte. Po kapitulacji jako jeniec przebywał kolejno w Stalagu I A, Oflagu XVIII B w Wolfsbergu i Oflagu II C w Woldenergu. Został oswobodzony 30 stycznia 1945 roku, a miesiąc później powrócił do Legionowa. Zorganizował tam Referat Aprowizacji i Handlu, Komitet Opieki Społecznej oraz Towarzystwo Przyjaciół Żołnierza. Pod koniec tegoż roku zorganizował również Gminną Spółdzielnię „Samopomoc Chłopska”, pełnił funkcję jej pierwszego prezesa. Od 1948 roku pełnił funkcję prezesa GS „Samopomoc Chłopska” w Kołbieli, pracował również jako inspektor w Dyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych w Warszawie.

Był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej i Związku Bojowników o Wolność i Demokrację.

Był żonaty z Heleną, miał córkę. Został pochowany na cmentarzu w Gliwicach-BojkowieCmentarz parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, Gliwice-Bojków.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari – 1953 Złoty Krzyż Zasługi – 1960 Brązowy Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Srebrny Medal Za Długoletnią Służbę – 1939 Brązowy Medal Za Długoletnią Służbę

Zobacz też Ostatnia załoga Westerplatte

Przypisy

Kategoria:Chorążowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Obrońcy Westerplatte Kategoria:Jeńcy Oflagu II C Woldenberg Kategoria:Odznaczeni Brązowym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1964 Kategoria:Żołnierze 2 Batalionu Mostów Kolejowych Kategoria:Podoficerowie saperów II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Ludzie związani z Legionowem Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Polscy działacze spółdzielczy Kategoria:Członkowie ZBoWiD Kategoria:Ludzie związani z Kołbielą