Adam Kroebl (ur. 13 grudnia 1880 w Krakowie, zm. 9 maja 1950 tamże) – polski taternik, alpinista, narciarz, także urzędnik, starosta, notariusz, poseł na Sejm II Rzeczypospolitej.
Życiorys Po studiach na Uniwersytecie Jagiellońskim uzyskał tytuł doktora prawa. Był starostą, później wicewojewodą w województwie kieleckim. W latach 30. XX wieku pracował jako notariusz w Tomaszowie Lubelskim, w roku 1940 musiał zaprzestać tego z racji zakazu niemieckich władz. Przez jedną kadencję był posłem na Sejm.
Od ostatnich lat XIX wieku Kroebl chodził po Tatrach, a w latach 1902–1914 należał do najaktywniejszych taterników – dokonał wtedy wielu pierwszych wejść. Najczęstszym jego partnerem wspinaczkowym był Janusz Chmielowski. Chodził na wyprawy z przewodnikami takimi jak Klemens Bachleda lub bez nich. W roku 1903 brał udział w pierwszej wycieczce zorganizowanej jako szkolenie dla przewodników (Klimka Bachledy i Jana Bachledy Tajbra) przez Chmielowskiego. Bywał też w Alpach (np. z Chmielowskim w 1907 roku w Alpach Tyrolskich), a w 1909 roku prawdopodobnie był pierwszym Polakiem, który w Górach Fogaraskich wspiął się na szczyty takie jak Negoiu i Piatra Craiului.
Od początku funkcjonowania Sekcji Turystycznej Towarzystwa Tatrzańskiego (1903) był jej członkiem. Później w latach 1907–1903 pełnił funkcję jej wiceprezesa, a po II wojnie światowej (1947–1949) należał do jej sądu koleżeńskiego. Z kolei w latach 1906–1909 był skarbnikiem zarządu Towarzystwa Tatrzańskiego, później zaś stał na czele Oddziału Kieleckiego Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. W 1912 roku należał do zarządu krakowskiego Tatrzańskiego Towarzystwa Narciarzy.
Był autorem licznych artykułów o tematyce taternickiej w czasopismach takich jak „Przegląd Zakopiański” (1901–1902), „Pamiętnik Towarzystwa Tatrzańskiego” (1903–1905) i „Taternik” (1907). Cykl Kroniki turystyczne, zapoczątkowany przez niego, został stałym elementem „Pamiętnika TT” i później „Taternika”. Kroebl był też autorem Szkicu rozwoju narciarstwa polskiego w broszurze „O narciarstwie” wydanej przez TTN w 1912 roku.
W 1928 otrzymał członkostwo honorowe ST PTT, później także Klubu Wysokogórskiego i TTN.
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (31 grudnia 1923) Złoty Krzyż Zasługi (13 maja 1933) „za zasługi na polu obrony powietrznej i przeciwgazowej”.
Osiągnięcia taternickie trzecie wejście na Ostry Szczyt (1903, z Chmielowskim i Tadeuszem Łopuszańskim, pierwszy raz bez przewodnika), drugie przejście północnej ściany Staroleśnego Szczytu (1903), pierwsze wejście na Wschodnią Batyżowiecką Przełęcz (1903), pierwsze wejście na Niżnie Rysy (1905), pierwsze wejście na Żabi Szczyt Wyżni (1905, z Chmielowskim, Adamem Staniszewskim i Józefem Gąsienicą Tomkowym), pierwsze przejście Wschodniej Rumanowej Przełęczy (1905, ze Chmielowskim, Károlyem Jordánem, Klimkiem i Jakubem Bachledami), pierwsze wejście na Żabiego Mnicha z pierwszym zejściem jego południowo-zachodnią granią (1907), pierwsze wejście na Żabią Lalkę (1908, z Chmielowskim, Gyulą Komarnickim i Józefem Gąsienicą Tomkowym, północno-zachodnim kominem), pierwsze zejście południowo-wschodnim uskokiem Zadniego Mnicha (1907), drugie wejście od północy na Żabią Przełęcz Wyżnią (1912, z Władysławem Kulczyńskim juniorem i Mieczysławem Świerzem).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Członkowie Sekcji Turystycznej Towarzystwa Tatrzańskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Notariusze II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy działacze turystyczni Kategoria:Posłowie na Sejm IV kadencji (1935–1938) Kategoria:Polscy taternicy Kategoria:Wojewodowie kieleccy (II Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Zmarli w 1950