thumb|Portret dziewczynki z 1886 roku. Muzeum Narodowe w Poznaniu Wincenty Trojanowski (ur. 22 stycznia 1859 w Warszawie, zm. 19 października 1928 tamże) – polski malarz.
Życiorys Studia malarskie rozpoczął 1878–1880 w Warszawskiej Klasie Rysunkowej u Wojciecha Gersona i Aleksandra Kamińskiego, naukę kontynuował wstępując w 1880 w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, od 1885 studiował przez rok na Akademii Sztuk Pięknych w Monachium u Alexandra von Wagnera. W 1890 wyjechał w podróż po Bliskim Wschodzie.
W 1893 zamieszkał w Paryżu gdzie tworzył. Zajmował się tam praktycznie tylko medalierstwem, brał udział w licznych wystawach, a o kunszcie jego pracy świadczyły liczne nagrody i wyróżnienia. W 1897 roku mianowany członkiem honorowym Muzeum w RapperswiluUroczystość kościuszkowska w Rapperswylu Kurier Lwowski 1897 nr 227 s.1. W maju 1901 roku odznaczony przez rząd francuski Orderem Palm Akademickich (Officier d’Académie)Kronika. Odznaczenie Polaka. Czas 1901 nr 118 z 24 maja s. 2.
W 1903 powrócił do Warszawy. Zajął się działalnością pedagogicznąŚ.p. Wincenty Trojanowsk i Kurier Warszawski 1928 nr 294 s. 4-5. Był profesorem Gimnazjum męskiego im. Ludwika LorentzaNekrolog Kurier Warszawski 1928 nr 291 s. 10. W 1904 roku założył Szkołę Artystyczną Sztuki Stosowanej.
W latach 1906–1918 był wykładowcą historii sztuki na Wydziale Humanistycznym Towarzystwa Kursów Naukowych w WarszawieDziesięciolecie Wolnej Wszechnicy Polskiej TKN: sprawozdanie z działalności Towarzystwa Kursów Naukowych, 1906-1916, opracowali Ryszard Błędowski, Stanisław Orłowski, Henryk Mościcki, Warszawa 1917, s.130, Podkarpacka BC – wersja elektroniczna. Od 1919 profesor historii sztuki i prorektor Wolnej Wszechnicy PolskiejNekrologi. Kurier Warszawski 1928 nr 292 s. 22.
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera L-2-1/2/3). thumb|245px|Grób malarza Wincentego Trojanowskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie
Twórczość Zajmował się początkowo malarstwem, później medalierstwem. Malował sceny sakralne oraz postacie kostiumowe w strojach paziów, lutnistów lub mnichów. Medale jego autorstwa należą do rzadkich, ponieważ tworzył je w jednym egzemplarzu. Krytycy sztuki za okres największej świetności twórczości Wincentego Trojanowskiego uważają czas pobytu we Francji.
Pisał artykuły o sztuce. Wydał książkę Wyspiański – Artysta – Człowiek – Życie (1927). Był autorem urny na serce Tadeusza Kościuszki, która znajduje się w Muzeum Tadeusza Kościuszki w Solothurnie (1937).
Wybrane prace Medal jubileuszowy z okazji 500-lecia założenia Uniwersytetu Jagiellońskiego (1900)Kronika. Medal jubileuszowy Kurier Lwowski 1900 nr 137 s.2 Medal na cześć Sienkiewicza (1900)Kronika. P. Wincenty Trojanowski Kurier Lwowski 1900 nr 313 s. 3
Przypisy
Bibliografia Dmitrij Szelest: Lwowska Galeria Obrazów, Malarstwo Polskie, Oficyna Wydawnicza Auriga Warszawa 1990, Janina Dzik, Trojanowski Wincenty Wojciech (1859-1928), w: Polski Słownik Biograficzny, t. LV, Warszawa-Kraków 2023-2024, s. 195-198.
Linki zewnętrzne Ryszard Komorowski "Medale jubileuszowe Uniwersytetu Jagiellońskiego", Alma Mater miesięcznik Uniwersytetu Jagiellońskiego nr. 33/2001 AgraArt, Wincenty Trojanowski
Kategoria:Polscy absolwenci i studenci Akademii Sztuk Pięknych w Monachium Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Polscy medalierzy Kategoria:Polscy rzeźbiarze Kategoria:Urodzeni w 1859 Kategoria:Zmarli w 1928 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Palm Akademickich Kategoria:Nauczyciele akademiccy Towarzystwa Kursów Naukowych (1905–1918) Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wolnej Wszechnicy Polskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie