Wacław Radecki|thumb Wacław Radecki (ur. 27 października 1887 w Warszawie, zm. 25 marca 1953 w Montevideo) – polski i brazylijski psycholog, lekarz, działacz polonijny, honorowy profesor Uniwersytet Republiki (dawniej Uniwersytetu w Montevideo), profesor Uniwersytetu w Kurytybie.
Życiorys Syn studenta medycyny Józefa Radeckiego i Aleksandry z domu Siekierz. Studiował na wydziale lekarskim Uniwersytetu w Genewie od 1908 do 1912 roku, uczył się psychologii pod kierunkiem Flournoy′a i Claparède′a.
Podczas I wojny światowej przebywał w Warszawie. W latach 1914–1918 był wykładowcą psychologii na Wydziale Humanistycznym Towarzystwa Kursów NaukowychDziesięciolecie Wolnej Wszechnicy Polskiej TKN: sprawozdanie z działalności Towarzystwa Kursów Naukowych, 1906-1916, opracowali Ryszard Błędowski, Stanisław Orłowski, Henryk Mościcki, Warszawa 1917, s.130, Podkarpacka BC – wersja elektroniczna. Działał w Komitecie Obywatelskim Powiatu Warszawskiego, Komitecie Obywatelskim Guberni Warszawskiej, Zarządzie Rady Opiekuńczej Powiatu Warszawskiego. Od 1919 do 1920 organizował Studium Psychologiczne przy Wolnej Wszechnicy Polskiej. Za sprawą doświadczeń z hipnozą popadł w konflikt ze środowiskiem psychologów i został zawieszony jak wykładowca. Sprawę opisywała prasa, Radecki został publicznie potępiony przez sąd obywatelski. W 1920 roku delegowany został przez Naczelne Dowództwo Wojska Polskiego do przeprowadzania badań psychologicznych żołnierzyRadecki W. Psychologia – a wojsko. Lekarz Wojskowy 13, s. 6–11, 1920.
Od 1923 roku przebywał w Brazylii. W 1924 roku założył w Rio de Janeiro pracownię psychologiczną (Laboratório de Psicologia da Colonia de Psychopathas em Engenho de Dentro). Działał w środowiskach polonijnych w Ameryce Południowej.
Żona Halina z Pepłowskich (prawdopodobnie córka Adolfa Pepłowskiego) była jego bliską współpracownicą, współautorką niektórych prac. Wacław Radecki z żoną należeli do kręgu znajomych Witolda GombrowiczaRita Gombrowicz: Gombrowicz w Argentynie: świadectwa i dokumenty, 1939–1963. Wydawnictwo Literackie, 2004 s. 36. Napisał przedmowę do powieści Floriana Czarnyszewicza Nadberezyńcy.
Uważany jest za pioniera psychologii doświadczalnej w Brazylii.
Wybrane prace Recherches expérimentales sur les phénomènes psychoélectriques. Genève, 1911 Les phénomènes psychoélectriques, 1911 Psychologja kojarzenia wyobrażeń: według wykładów wygłoszonych na Klinice Chorób Nerwowych i Umysłowych Uniwersytetu Jagiellońskiego w półroczu zimowym 1912–13. Warszawa: E. Wende i S-ka, 1913 Psychologia wzruszenia i uczuć. Warszawa: E. Wende i S-ka, 1912 Przyczynek do analizy zastosowania w medycynie doświadczeń skojarzeniowych. „Neurologia Polska” 3 (7/8), s. 368–403, 1913 Psychologia woli. Warszawa: E. Wende i S-ka, 1915 Z psychologii młodej polskiej twórczości muzycznej. „Myśl Polska”, 1915 Radecki, Bogucka. O powstawaniu wyobrażeń na drodze dowolnej. Rozprawy Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego Akademii Umiejętności w Krakowie, T. 55, ser. B. 1916 Organizacja i prace Komitetów Obywatelskich na terenie Gubernji Warszawskiej. Cz. 1, Sprawozdanie Komitetu Obywatelskiego Gubernji Warszawskiej. Warszawa: E. Wende i S-ka, 1916 Projekt odczytu o samorządzie. Warschau, 1917 Działalność Rady Opiekuńczej Powiatu Warszawskiego w Roku 1916. Warszawa, 1917 Psychologia myślenia. Warszawa: E. Wende i S-ka, 1919 Psychologia – a wojsko. Lekarz Wojskowy 13, s. 6–11, 1920 Contribuição à psychologia das representações. Revista de Educação, 1923 Methodos psychoanalyticos em psychologia. Boletim da Sociedade de Medicina de São Paulo 6, 1923 Waclaw Radecki, Gustavo Augusto de Rezende: Introducção a psychotherapia. Rio de Janeiro: Editora Scientifica Brasileira Dobici, 1926 Un test d′intelligence pour adultes. Journal de psychologie normale et pathologique 24, 831–850, 1927 O estado actual da psychotechnica e meios práticos de applicá-la. Trabalhos de Psychologia 1, 1928 A creação de hábitos sadios nas creanças. Trabalhos de Psychologia 1, 1928 Test de inteligência para adultos. Trabalhos de Psychologia 1, 1928 Radecki, Rezende. Contribuição psychológica ao estudo da demencia precoce. Trabalhos de Psychologia 2, 1929 Contribuição ao estudo psychologico da psychoanalyse. Trabalhos de Psychologia 2, 1929 À margem de dois psychogrammas. Trabalhos de Psychologia 2, 1929 Tratado de psychologia. Rio de Janiero: Escolade Applicacao de Saude do Exercito, 1929 Criteriologia del estudio de la vida afectiva. Revista de Criminología, Psiquiatría y Medicina Legal 20, 1933 Contribución psicológica a la reeducación de los delincuentes. Revista de Criminología, Psiquiatría y Medicina Legal 20, 178–181, 1933 Waclaw Radecki, Camilo Payssé: Tratado de psicología. Buenos Aires: J. Peuser, 1933 Psicopatología funcional. Buenos Aires: Aniceto López, 1935 Waclaw Radecki, René Arditi Rocha: Manual de psiquiatría. Buenos Aires, 1937 Rasgos Caracteristicos de la Cultura Polaca. Montevideo-Buenos Aires, 1940 Citas, estrofas y reflexiones de escritores y pensadores polacos. Montevideo, 1944 Radecki, Tuboras, Nieto. Relatorio del Primer Congreso Latinoamericano de Psicología. Montevideo: Editorial „Cepur”, 1950
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Genewskiego Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Działacze polonijni (Brazylia) Kategoria:Polscy psycholodzy Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Towarzystwa Kursów Naukowych (1905–1918) Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wolnej Wszechnicy Polskiej Kategoria:Zmarli w 1953