Felicjan Kajetan Lechnicki (ur. 7 sierpnia 1885 w Serebryszczach, zm. 3 listopada 1963 w Poznaniu) – polski działacz społeczny i rolniczy, ziemianin, polityk, poseł na Sejm i senator w II RP, członek Rady Związku Powiatów Rzeczypospolitej Polskiej w 1933 rokuLeszek Śliwiński, Ogólnopolska reprezentacja powiatowych związków komunalnych w II Rzeczypospolitej, Częstochowa 2013, s. 254., Prezes Zarządu Centralnego Towarzystwa Organizacji i Kółek Rolniczych do 1935 rokuSprawozdanie Centralnego Towarzystwa Organizacyj i Kółek Rolniczych w Warszawie za 1934/5 Rok, Warszawa 1935, s. 16., prezes Wojewódzkiego Towarzystwa Organizacji i Kółek Rolniczych w LublinieSprawozdanie Centralnego Towarzystwa Organizacyj i Kółek Rolniczych w Warszawie za 1934/5 Rok, Warszawa 1935, s. 17., członek Rady Związku Gmin Wiejskich Rzeczypospolitej Polskiej w 1930 rokuGłos Gminy Wiejskiej: czasopismo poświęcone sprawom samorządu gminnego: organ Związku Gmin Wiejskich Rzeczypospolitej Polskiej 1930.02.15 R.6 Nr3, s. 10., Przewodniczący Prezydium Okręgu Lubelskiego Obozu Zjednoczenia Narodowego (OZN) w 1938 rokuEmil Horoch, Grupa kierownicza Obozu. Zjednoczenia Narodowego na. Lubelszczyźnie, w: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, Sectio F, Historia Vol. 54/55, 1999/2000 s. 433-437 s. 436..

Życiorys Wykształcenie Z powodu udziału w strajku szkolnym podczas rewolucji w 1905 został wydalony z wilczym biletem z ostatniej klasy gimnazjum w Radomiu. Maturę zdał eksternistycznie w Krakowie, później krótko studiował na Wydziale Rolnym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium.

Działalność niepodległościowa, społeczna, praca W czasie studiów w Krakowie był członkiem socjalistycznej „Spójni”.

Od 1912 roku prowadził gospodarstwo rodzinne w Serebryszczach.

W 1918 roku został członkiem Rady Stanu. Jesienią 1918 roku został wybrany na komisarza rządowego powiatu Chełm. Był równocześnie członkiem Sejmiku i Wydziału Powiatowego w Chełmie (1917–1939). W latach 1919–1929 prezesował Wojewódzkiemu Związkowi Kółek Rolniczych, w latach 1929–1933 był prezesem Wojewódzkiego TOKR (Towarzystwa Organizacji i Kółek Rolniczych) w Lublinie i członkiem Centralnego TOKR. Ponadto w latach 1933–1940 pełnił funkcję prezesa Lubelskiej Izby Rolniczej oraz pozostawał członkiem Komitetu Izb i Organizacji Rolniczych.

Działalność polityczna Brał udział wraz z braćmi oraz Gustawem Orliczem-Dreszerem i Melchiorem Wańkowiczem w rozmowach z marszałkiem Józefem Piłsudskim z ramienia ruchu zetowego w majątku brata Zdzisława w Święcicy 6–7 czerwca 1925, które prawdopodobnie zakończyły się porozumieniem politycznym na rzecz zastąpienia ustroju parlamentarnego prezydenckim.

Od 1926 roku był członkiem zetowskiego Związku Patriotycznego (ZP), a następnie Związku Naprawy Rzeczypospolitej (ZNR).

W 1928 roku został posłem na Sejm II kadencji (1928–1930) – mandat uzyskał z listy nr 1 (BBWR) z okręgu miasto i powiat Lublin. W tej kadencji pracował w komisjach: administracji i robót publicznych. W 1930 roku został powtórnie wybrany posłem na Sejm III kadencji (1930–1935) – mandat uzyskał również z listy nr 1 (BBWR) w tym samym okręgu. W III kadencji pracował w komisjach budżetowej (zastępca przewodniczącego od 1931) i rolnej. W II i III kadencji należał do klubu parlamentarnego BBWR. Opowiadał się za ograniczeniem wolnego obrotu ziemią, połączeniem reformy rolnej z akcją osadniczą i udzielaniem rolnikom niskoprocentowego kredytu.

W 1935 roku został senatorem IV kadencji (1935–1938) z województwa lubelskiego. W IV kadencji pracował w komisjach: budżetowej (1937–1938 był w niej referentem), gospodarczo-skarbowej, komunikacyjnej (zastępca przewodniczącego) i kontroli długów państwa (zastępca członka). Proponował likwidację obozu w Berezie Kartuskiej. W 1938 roku ponownie został senatorem, V kadencji (1938–1939). Pracował w komisjach budżetowej (zastępca przewodniczącego), regulaminowej (zastępca przewodniczącego) i rolnej. W IV kadencji należał do Parlamentarnej Grupy Lubelskiej, a w V kadencji do klubu Obozu Zjednoczenia Narodowego.

Po wybuchu II wojny światowej i po wojnie W czerwcu 1940 został razem z synem Klemensem aresztowany przez Niemców. Uzyskali zwolnienie dzięki staraniom miejscowej ludności.

Współpracował z Komendą Okręgu AK „Lublin”. Po wojnie, w latach 1946–1950, współorganizował Związek Plantatorów Przetwórczych Roślin Okopowych (w którym był później kierownikiem okręgu poznańskiego). Stworzył zespół redakcji miesięcznika „Poradnik Plantatora”. W 1951 zatrudnił się jako pracownik naukowy w Pracowni Paleobotanicznej Kierownictwa Badań nad Początkami Państwa Polskiego. Od 1953 pracował w tejże pracowni w Instytucie Historii Kultury Materialnej PAN.

Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1938) „za zasługi na polu pracy społecznej”. Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi (12 stycznia 1928)M.P. 1928 r. nr 11, poz. 11 „za zasługi na polu pracy społecznej”.

Życie prywatne Był synem Felicjana (właściciela dóbr Święcica i Serebryszcze) i Marii z Sielskich. Miał trzech braci przyrodnich (synów Felicjana seniora i jego drugiej żony, Marii z Hemplów): Zdzisława (1890–1959) – posła na Sejm II i III kadencji w II Rzeczypospolitej, lidera ZP, współorganizatora i ideologa Towarzystwa Straży Kresowej, członka Rady Naczelnej OZN 1938–1939, Tadeusza (1892–1939) – murmańczyka, posła na Sejm V kadencji II Rzeczypospolitej, pracownika Oddziału II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego (1919–1920), Ministerstwa Spraw Zagranicznych (1928–1932) i Biura Ekonomicznego Prezesa Rady Ministrów (1932–1934), wiceministra skarbu 1934–1936, członka Rady Naczelnej OZN 1938–1939, Klemensa (1899–1920) – podporucznika Wojska Polskiego. Felicjan Kajetan ożenił się w 1909 roku z Anną z Bobińskich, koleżanką ze „Spójni”, z którą miał cztery córki (Jadwigę, Zofię, Marię i Teresę) oraz syna Klemensa Felicjana (1918–1944) – poetę, publicystę, lotnika Dywizjonu 300, jednego z liderów konspiracji wojskowej przeciwko rządowi gen. Władysława Sikorskiego, zestrzelonego 1 sierpnia 1944 roku nad Francją, pochowanego na cmentarzu w Normandii. Jego wnukiem jest Antoni KrohAntoni Kroh, Starorzecza, Iskry, Warszawa, 2010, syn Zofii.

Felicjan Kajetan Lechnicki zmarł w Poznaniu. Został pochowany 7 listopada 1963 na cmentarzu na Junikowie w Poznaniu (pole 9 kwatera 2-4-2).

Przypisy , reprint wydany przez Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Warszawa, 1989,

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Ludwika i Maksymiliana w Monachium Kategoria:Członkowie Centralnego Towarzystwa Organizacji i Kółek Rolniczych Kategoria:Członkowie Izby Rolniczej w Lublinie (II Rzeczpospolita) Kategoria:Członkowie Rady Stanu Królestwa Polskiego (1918) Kategoria:Członkowie sejmików powiatowych II Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie Wojewódzkich Towarzystw Organizacji i Kółek Rolniczych Kategoria:Członkowie wydziałów powiatowych II Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie Związku Gmin Wiejskich Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Członkowie Związku Patriotycznego Kategoria:Członkowie Związku Powiatów Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Junikowie Kategoria:Politycy Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem Kategoria:Politycy Związku Naprawy Rzeczypospolitej Kategoria:Politycy Obozu Zjednoczenia Narodowego Kategoria:Polscy ziemianie (II Rzeczpospolita) Kategoria:Posłowie na Sejm II kadencji (1928–1930) Kategoria:Posłowie na Sejm III kadencji (1930–1935) Kategoria:Prezesi izb rolniczych II Rzeczypospolitej Kategoria:Senatorowie II Rzeczypospolitej (województwo lubelskie) Kategoria:Senatorowie IV kadencji (1935–1938) Kategoria:Senatorowie V kadencji (1938–1939) Kategoria:Uczestnicy strajków szkolnych w Królestwie Kongresowym (1905–1908) Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Zmarli w 1963 Felicjan