Stanisław KrawczykW ewidencji wojskowej figurował, jako Stanisław III Krawczyk, w celu odróżnienia od innych oficerów WP noszących to samo imię i nazwisko. (ur. 8 kwietnia 1890 w Warszawie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – pułkownik administracji Wojska Polskiego, doktor filozofii, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Feliksa i Anny z Krakowskich. Ukończył gimnazjum W. Górskiego w Warszawie i wydział filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Studiował na wydziale prawa i administracji UJ i Szkole Nauk Politycznych w Krakowie oraz na wydziale humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Przed I wojną światową był członkiem Organizacji Młodzieży Filareckiej „Promień” oraz Związku Strzeleckiego. Od 6 sierpnia 1914 walczył w szeregach II Baonu I Brygady Legionów Polskich, od 4 października 1915 w 1 Pułku Ułanów Legionów Polskich. Następnie w POW w Krakowie. Od listopada 1918 w Wojsku Polskim. W 1919 wziął udział w obronie Lwowa. Pełnił służbę w Departamencie Naukowo-Szkolnym Ministerstwa Spraw Wojskowych, Oddziale III Naukowo-Szkolnym Sztabu MSWojsk. i Oddziale III Sztabu Generalnego na stanowisku kierownika referatu i szefa wydziału. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 14. lokatą w korpusie oficerów administracyjnych, dział naukowo-oświatowy.
Od sierpnia 1927 do listopada 1928 był szefem Wydziału Szkolnictwa Wojskowego w Biurze Ogólno Organizacyjnym MSWojsk. 23 stycznia 1928 awansował na podpułkownika ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 2. lokatą w korpusie oficerów administracyjnych, grupa oficerów naukowo-oświatowych. W sierpniu 1929 został przeniesiony z Biura Og. Org. MSWojsk. do Biura Wyznań Niekatolickich Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko zastępcy szefa. Od 1929 do września 1939 zajmował stanowisko szefa Biura Wyznań Niekatolickich MSWojsk. W marcu 1934 został przeniesiony z korpusu oficerów administracji do korpusu oficerów piechoty w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 61,1. lokatą i pozostawiony na dotychczasowym stanowisku. Na stopień pułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 1. lokatą w korpusie oficerów administracji, grupa administracji.
Od 17 lutego 1931 był mężem Heleny Kazimiery Kozłowskiej.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 po agresji ZSRR na Polskę dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.
Postanowieniem nr 112-48-07 Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 został awansowany pośmiertnie do stopnia generała brygady. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (24 października 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi (2 marca 1925)M.P. z 1925 r. nr 62, poz. 234 „za zasługi, położone dla armji Rzeczypospolitej Polskiej w dziedzinie opieki nad żołnierzem i nad inwalidami”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Brązowy Medal za Długoletnią Służbę
Zobacz też awanse generalskie oficerów II Rzeczypospolitej Polskiej z 2007 jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem za Długoletnią Służbę (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie – ofiary zbrodni katyńskiej – mianowani generałami Wojska Polskiego III Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie Kategoria:Podpułkownicy naukowo-oświatowi II Rzeczypospolitej Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy filozofowie XX wieku Kategoria:Pułkownicy administracji II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1914–1918