Konstanty Goniewski herbu Glaubicz (ur. 15 kwietnia 1820, zm. 1 września 1886) – polski pisarz, poeta i tłumacz; właściciel ziemski.
Autor sztuki scenicznej Szymon Konarski: obraz dramatyczny w 5 aktach z prologiem.
Tłumacz poezji Friedricha Schillera. Oprócz wierszy Schillera przetłumaczył na język polski jego pisany wierszem dramat Don CarlosKonstanty Goniewski: Don Karlos. Infant hiszpański. Poemat dramatyczny. – Złoczów : W. Zukerkandl, . (Biblioteka Powszechna) ; Wyd. II: Dzieła wybrane. T. 2, wybór trzytomowy pod red. B. Płaczkowskiej, wstęp i przypisy Adolf Sowiński. – Warszawa : PIW, 1955 ; Wyd. III: Wybór pism. T. 2 (wyd. w 2 t.). – Warszawa : PIW, 1975. (Biblioteka Klasyki Polskiej i Obcej).
W latach od 1867 do 1886 (do swojej śmierci) był właścicielem zespołu dworskiego w Sobieskiej Woli.
Był wnukiem Rafała Konarskiego. Jego drugą żoną była literatka Zofia z Koźmianów Przewłocka. Pochowany na cmentarzu w BychawieNagrobek na fotografii nr 7
Przypisy
Bibliografia Konstanty Goniewski w Wielkiej Genealogii Minakowskiego Prace Konstantego Goniewskiego w katalogu Google Książki Konstanty Goniewski w katalogu Biblioteki Narodowej
Linki zewnętrzne Konstanty Goniewski — zbiór prac pisarza Dzieła Konstantego Goniewskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Polscy pisarze XIX wieku Kategoria:Polscy poeci XIX wieku Kategoria:Polscy tłumacze literatury niemieckojęzycznej Kategoria:Polska szlachta Kategoria:Urodzeni w 1820 Kategoria:Zmarli w 1886