2 Legia – polska formacja wojskowa w służbie francuskiej.
Wiosną 1797 roku Bonaparte podjął decyzję o reorganizacji Legionów Polskich. Decyzję przyjął do wykonania Centralny Komitet Wojskowy przy Administracji Lombardii. Zgodnie z tym planem powstać miały dwa legiony polskie po trzy bataliony.
Struktura organizacyjna Dowództwo dowódca: gen. Franciszek Ksawery Rymkiewicz (od 31 VIII 1798 zastępstwo sprawował Jan Strzałkowski) gen.Wielhorski gen. Kosiński Ludwik Dembowski major – Józef Chamand adiutant – Józef Gabriel Biernacki I batalion (Mantua) – Ludwik Dembowski II batalion (Fort Urbino) – Józef Chamand; od 31 VIII 1797 – Lipczyński III batalion (Mediolan) – Józef Niemojewski; od 17 IX 1797 – Tomasz Zagórski
Mundury oddziałów Legii Mundur stanowiły polskie granatowe kurtki i spodnie. Ozdoby posiadały kolory lombardzkie: druga legia miała mieć zielone wyłogi, białe kołnierze i czerwone klapy. Nie zostało to jednak zaakceptowane przez Dąbrowskiego i ostatecznie legioniści nosili: "kurtkę, pantalony i czapkę; szarfę, dragonki i kordony oficerskie srebrne, przerabiane karmazynowym jedwabiem". Podstawowym kolorem munduru pozostał granatowy. Bataliony różniły się barwą ozdób oraz guzików wzorowane na barwach regimentów Rzeczypospolitej. I batalion 2 Legii nosił czarne wyłogi i srebrne guziki, co było odwołaniem się do 8 regimentu pieszego litewskiego im. Radziwiłłów. II batalion – wzorem 16 regimentu pieszego koronnego, wyłogi niebieskie z czerwoną wypustką i srebrnymi guzikami. III batalion, podobnie jak 2 regiment pieszy koronny szefostwa Wodzickiego lub 3 regiment pieszy koronny, nosił czerwone i srebrne guziki.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Legiony Polskie 1797–1807