Zbigniew Chwedczuk (ur. 1 czerwca 1921 w Warszawie, zm. 2 kwietnia 1995 w Gdańsku) – polski dyrygent, wieloletni kierownik artystyczny Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy (1960–1972).
Życiorys W 1940 r. ukończył z wyróżnieniem I Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. Ukończył studia muzyczne w Gdańsku u Bohdana Wodiczki i w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie u Waleriana Bierdiajewa. W 1947 r. wraz z Romanem Jabłońskim założył chór Politechniki Gdańskiej. W latach 1950–1954 pracował jako dyrygent w Filharmonii Łódzkiej,a następnie, w latach 1954–1958 - w Filharmonii i Operze w Krakowie. W 1958 r. rozpoczął pracę w Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy, a w 1960 r. został jej kierownikiem artystycznym. Za jego dyrekcji krystalizowało się oblicze młodej bydgoskiej orkiestry symfonicznej, doszły do skutku pierwsze zagraniczne wyjazdy (Czechosłowacja, NRD), zainaugurowano Bydgoskie Festiwale Muzyczne, powstała Capella Bydgostiensis, a bydgoska orkiestra symfoniczna występowała niejednokrotnie w Filharmonii Narodowej.
W pierwszym swoim sezonie poprowadził m.in. „Mesjasza” G.F. Haendla, w 1961 r. – symfonię G-dur J. Haydna i III symfonię c-moll C. Saint-Saënsa. W maju 1963 r. na uroczystym koncercie inaugurującym I Bydgoski Festiwal Muzyki Polskiej orkiestra pod jego dyrekcją wykonała m.in. symfonię h-moll I.J. Paderewskiego. Był doceniany zarówno przez artystów (Witold Małcużyński), jak i krytyków muzycznych. W latach 60. był jedną ze znakomitszych postaci ówczesnego środowiska artystycznego w Bydgoszczy. We wszystkich wywiadach i publicznych wystąpieniach podkreślał, że najbliższą jest mu muzyka polska. Dlatego też z wyjątkową pieczołowitością podszedł do wieńczącego obchody 50. rocznicy odzyskania niepodległości (1968) Koncertu Muzyki Polskiej. Poza polską najbliższa mu była muzyka francuska.
Zapraszał także do Filharmonii Pomorskiej wielu znakomitych śpiewaków (m.in. Irena Oliver i Louise Parker z USA, Andrzej Bachleda, Krystyna Szostek-Radkowa, Krystyna Szczepańska, Kazimierz Pustelak). W sezonie 1965/66 objął muzyczne kierownictwo „Toski” G. Pucciniego, realizowanej przez bydgoską operę. W ostatnim swoim sezonie w Bydgoszczy (1971/72) przedstawił m.in. „Magnificat” J.S. Bacha i „Stworzenie świata” J. Haydna. W 1972 r. przeniósł się na Wybrzeże, by przez szereg lat kierować Państwową Operą i Filharmonią Bałtycką w Gdańsku.
Zmarł w Gdańsku, pochowany 6 kwietnia 1995 na cmentarzu Srebrzysko (rejon IX, kwatera TAR V WOJ-Skarpa-63).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1974) Złoty Krzyż Zasługi Medal 40-lecia Polski Ludowej (1985)
Nagrody
Nagroda WRN w Bydgoszczy I stopnia za wybitne osiągnięcia w dziedzinie kultury (1969)
Upamiętnienie 31 maja 2024 na ścianie kamienicy przy ulicy Aldony 10 w Dolnym Wrzeszczu, w której, w latach 1972–1989, mieszkał Zbigniew Chwedczuk, odsłonięta została pamiątkowa tablica.
Przypisy
Bibliografia Pruss Zdzisław, Weber Alicja, Kuczma Rajmund: Bydgoski leksykon muzyczny. Kujawsko-Pomorskie Towarzystwo Kulturalne. Bydgoszcz 2004, s. 95–96.
Kategoria:Absolwenci II Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Batorego w Warszawie Kategoria:Absolwenci Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Ludzie związani z operą bydgoską Kategoria:Muzycy związani z Bydgoszczą Kategoria:Muzycy związani z Gdańskiem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Kategoria:Polscy dyrygenci Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 1995