Jerzy Piekalski (ur. 19 grudnia 1956 roku w Górze) – polski archeolog, specjalizujący się w archeologii późnego średniowiecza i nowożytności, architekturze i budownictwie ogólnym; nauczyciel akademicki związany z Uniwersytetem Wrocławskim.
Życiorys Urodził się w 1956 roku w Górze, w województwie dolnośląskim, gdzie spędził swoje dzieciństwo i wczesną młodość. W latach 1976–1982 studiował na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego zdobywając magisterium z archeologii. Bezpośrednio po ukończeniu studiów podjął pracę w Muzeum Zamkowym w Malborku. W latach 1984–1991 był zatrudniony w Instytucie Historii Architektury, Sztuki i Techniki Politechniki WrocławskiejPrzegląd Uniwersytecki Uniwersytetu Wrocławskiego, R. 11, Nr 7 (112), lipiec 2005, s. 19.. W międzyczasie na swojej macierzystej uczelni uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych na podstawie pracy pt. Wrocław-Ołbin we wczesnym średniowieczu, którą napisał pod kierunkiem prof. Józefa Kaźmierczyka.
W 1991 roku został zatrudniony w Katedrze, a następnie po jej przekształceniu w Instytucie Archeologii UWr. Korzystając ze stypendiów programu TEMPUS, Fundacji Alexandra von Humboldta i Fundacji Lanckorońskich, odbył liczne staże naukowe na uniwersytetach w: Tybindze (1995), Getyndze (1996–1998, 2000) i Wiedniu (2000). Rada Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych UWr nadała mu w 2000 roku stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie archeologii o specjalności archeologia średniowiecza na podstawie rozprawy nt. Od Kolonii do Krakowa. Przemiana topografii wczesnych miast. W 2002 roku otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego. W 2005 roku prezydent Aleksander Kwaśniewski nadał mu tytuł profesora nauk humanistycznych.
Był też długoletnim dyrektorem Instytutu Archeologii UWrInformacja na stronie IA UWr [on-line] [dostęp 2012-06-30].
W 2019 został członkiem Rady Doskonałości Naukowej I kadencji.
Dorobek naukowy Jego zainteresowania naukowe koncentrują się wokół zagadnień związanych z archeologią późnego średniowiecza i nowożytności, architekturą i budownictwem ogólnym, ze szczególnym uwzględnieniem archeologii miast, zamków i rezydencji oraz klasztorów i kościołów. O uznaniu jego dorobku naukowego świadczy fakt powołania go do Polskiej Akademii Nauk. Jest autorem 42 publikacji, w tym współautorem 3 książek. Ponadto napisał samodzielnie lub z zespołem ponad 120 nieopublikowanych sprawozdań z wykopalisk archeologicznych. Wypromował jak dotychczas 6 doktorówStan na 2012 roku dotyczący wypromowanych doktorów.. Do ważniejszych jego publikacji należąDane na podstawie katalogu Biblioteki Uniwersyteckiej UWr, stan na 2012 rok.: Wrocław średniowieczny : studium kompleksu osadniczego na Ołbinie w VII-XIII w., Wrocław 1991. Od Kolonii do Krakowa : przemiana topografii wczesnych miast, Wrocław 1999 Ze studiów nad życiem codziennym w średniowiecznym mieście : parcele przy ulicy Więziennej 10-11 we Wrocławiu, Wrocław 1999. Średniowieczny Śląsk i Czechy, centrum średniowiecznego miasta, Wrocław a Europa Środkowa, Wrocław 2000. Wczesne domy mieszczan w Europie Środkowej : geneza, funkcja, forma, Wrocław 2004. Ulice średniowiecznego Wrocławia, Wrocław 2010. Archeologia gliwickiego Rynku, Wrocław 2011.
Przypisy
Linki zewnętrzne Profil prof. Piekalskiego na stronie Instytutu Archeologii UWr
Przegląd Uniwersytecki Uniwersytetu Wrocławskiego, R. 11, Nr 7 (112), lipiec 2005, s. 19-20.
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Członkowie Rady Doskonałości Naukowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Górze (województwo dolnośląskie) Kategoria:Polscy archeolodzy Kategoria:Urodzeni w 1956 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego