Władysław August Kościelski herbu Ogończyk (ur. 21 października 1886 w Warszawie, zm. 12 lutego 1933 w PoznaniuWładysław August Kościelski z Kościelca h. Ogończyk w Wielkiej Genealogii Minakowskiej [dostęp z dnia: 2025-08-22].) – polski poeta, wydawca, mecenas sztuki. Właściciel Instytutu Wydawniczego „Biblioteka Polska” w Bydgoszczy i Warszawie.
Życiorys Urodził się 21 października 1886 w Warszawie jako syn ziemianina Józefa Teodora, właściciela m.in. Miłosławia w poznańskiem i Marii z Blochów, autorki powieści wydawanych pod ps. „Szarlej”. Jego dziadkiem ze strony matki był finansista Jan Bloch. Jego stryj Władysław Kościelski (1818-1895) był powstańcem z 1848, agentem Hotelu Lambert i generałem w służbie tureckiej.
Podjął studia uniwersyteckie w Monachium, lecz ich nie ukończył. Następnie udał się do Paryża, gdzie słuchał wykładów z zakresu sztuki i literatury. W 1911, wspólnie z Ludwikiem Morstinem, założył miesięcznik „Museion”, wydawany w Krakowie i Paryżu, informujące o życiu artystycznym Francji.
thumb|left|150px|Herb Ogończyk
Odziedziczywszy majątek po ojcu i stryju Władysławie, wrócił na jakiś czas do Wielkopolski. Lata I wojny światowej spędził w Bawarii. W Monachium wraz z Aleksandrem Guttrym założył wydawnictwo Polnische Bibliotek, którego celem było zaznajomienie cudzoziemców poprzez niemieckie przekłady z polską historią, kulturą i literaturą. W odrodzonej Polsce również zajął się działalnością wydawniczą. Finansował „Nowy Przegląd Literatury i Sztuki” (1920–1921) i jego kontynuację „Przegląd Warszawski” (1921-1925). Nie była mu też obca twórczość literacka. Był autorem dwóch tomów wierszy: U brzegu ciszy (1919) i Tercyny (1931). Dokonywał również tłumaczeń dramatów i poezji francuskich oraz pisał artykuły zamieszczane w „Nowym Przeglądzie Literatury i Sztuki”, „Kurierze Warszawskim” i „Rzeczypospolitej”.
Jego głównym dziełem było stworzenie Instytutu Wydawniczego „Biblioteka Polska”. W 1919 nabył korzystnie za 6 mln marek (spłaconych już w czasie dewaluacji) z rąk niemieckich (Banku M. Stadthagen) drukarnię Grunauera w Bydgoszczy. Zakład ten przekształcił w Zakłady Graficzne Instytutu Wydawniczego „Biblioteka Polska” i systematycznie unowocześniał, wyposażał w najnowsze maszyny i urządzenia drukarskie. W końcu lat 20. zatrudniano w nich ok. 400 pracowników. Kościelski był głównym akcjonariuszem wydawnictwa, prezesem rady nadzorczej został Jan Kasprowicz, a współpracowali m.in. Józef Weyssenhoff (który był jego wujem). Prawdopodobne jest, że właśnie za sprawą Kościelskiego, Józef Weyssenhoff zamieszkał w 1924 w Bydgoszczy.
W 1918 zakupił dwie kamienice przy ul. Świętojańskiej w Warszawie − Mansjonarię i Psałterię.
Jego wydawnictwo „Biblioteka Polska” służyło upowszechnianiu arcydzieł literatury polskiej i obcej. Zabiegano o staranną oprawę edytorską i przekłady. Tempo wydawnicze osłabło w latach wielkiego kryzysu gospodarczego. Kiedy jego sytuacja majątkowa stała się krytyczna, popełnił samobójstwo, wyskakując z okna drugiego piętra poznańskiego hotelu Bazar 12 lutego 1933 (są również przypuszczenia, iż był to nieszczęśliwy wypadek).
Przypisy
Bibliografia Stanisław Błażejewski, Janusz Kutta, Marek Romaniuk, Bydgoski Słownik Biograficzny, tom I, Bydgoszcz 1994, s. 68–69
Władysław August Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Ludzie związani z Bydgoszczą Kategoria:Polscy dramaturdzy XX wieku Kategoria:Polscy poeci XX wieku Kategoria:Polscy samobójcy Kategoria:Polscy wydawcy Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1933