Mieczysław Józef Wilczewski (ur. 2 lutego 1895, zm. 5 grudnia 1957 w Londynie) – podpułkownik dyplomowany saperów Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej i Polskich Sił Zbrojnych.

Życiorys Mieczysław Józef Wilczewski był oficerem saperów armii rosyjskiej w I wojnie światowej. Służył w I Korpusie Polskim generała Dowbor-Muśnickiego. W oddziałach wielkopolskich służył podczas wojny polsko-bolszewickiej.

3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 64. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. W latach 1923–1926 pełnił służbę w Departamencie V Inżynierii i Saperów Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie, pozostając na ewidencji 7 pułku saperów w Poznaniu. 1 grudnia 1924 został awansowany na stopień majora ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 15. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. Z dniem 25 października 1926 został przeniesiony z Departamentu V Inżynierii i Saperów MSWojsk. do kadry oficerów inżynierii i saperów z równoczesnym przeniesieniem służbowym do francuskiej Wyższej Szkoły Wojennej (École supérieure de guerre) w Paryżu na dwuletni kurs normalny. Po powrocie do kraju został przydzielony na trzy miesiące do Oddziału III Sztabu Głównego. Z dniem 15 września 1930 został przeniesiony z 37 pułku piechoty w Kutnie do Doświadczalnej Grupy Pancerno-Motorowej w Warszawie na stanowisko dowódcyLista oficerów dyplomowanych ..., s. 28.. Z dniem 1 września 1931 został przeniesiony do 3 pułku pancernego w Modlinie. W październiku tego roku powierzono mu pełnienie obowiązków zastępcy dowódcy 3 pułku pancernego w Modlinie. 9 grudnia 1932 został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu 20 Dywizji Piechoty w Baranowiczach. 27 czerwca 1935 awansował na stopień podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 i 5. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. Dowodził 6 batalionem pancernym we Lwowie. 28 listopada 1936 inspektor armii, generał dywizji Tadeusz Piskor wystawił mu następującą opinię: „bardzo szybko wszedł w dowodzenie i opanował baon bardzo dobrze. Zdecydowany, energiczny, czuć w baonie jego rękę. W urządzeniu – dużo starania. Ogólnie potwierdzam opinie 1933, 1934, 1935 – bardzo dobry”Opinie podpułkowników saperów za 1938 rok, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/1/120, s. 371.. Komendant Szkoły Podchorążych Saperów w Warszawie od 1938. Szef sztabu Grupy Operacyjnej „Piotrków” i dowództwa obrony Modlina w wojnie obronnej 1939. Dostał się do niewoli niemieckiej, a po zakończeniu wojny służył w Dowództwie Saperów 2 Korpusu we Włoszech.

Po demobilizacji zamieszkał w Wielkiej Brytanii w Londynie. Pochowany na cmentarzu Gunnerbury (Acton Town). Był odznaczony wieloma orderami polskimi i zagranicznymi>.

Zobacz też Polscy absolwenci francuskich wyższych szkół wojskowych

Przypisy

Bibliografia

Lista oficerów dyplomowanych (stan z dnia 15 kwietnia 1931 r.), Sztab Główny WP, Warszawa 1931. Mieczysław Bielski, Relacja szefa sztabu Grupy Operacyjnej „Piotrków” ppłk. dypl. Mieczysława Wilczewskiego z udziału w kampanii wrześniowej 1939 r., Wojskowy Przegląd Historyczny Nr 1-2 (131-132), Warszawa 1990.

Kategoria:Obrońcy Modlina (1939) Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie 7 Pułku (batalionu) Saperów Wielkopolskich Kategoria:Podpułkownicy saperów II Rzeczypospolitej Kategoria:Podpułkownicy saperów Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Polscy jeńcy niemieckich obozów jenieckich Kategoria:Szefowie sztabu 20 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Wojskowi związani ze Lwowem Kategoria:Zmarli w 1957 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej