Emily Haines (ur. 25 stycznia 1974 w Nowym Delhi) – kanadyjska piosenkarka, autorka tekstów i producentka muzyczna, najbardziej znana jako wokalistka i keyboardzistka zespołu indierockowego Metric, który współzałożyła wspólnie Jamesem Shawem w 1998 roku.

Jest także członkinią kolektywu muzycznego Broken Social Scene, a jako solistka występuje pod własnym nazwiskiem oraz jako Emily Haines & The Soft Skeleton. Do 2017 roku wydała trzy solowe albumy: (1996), (2006) i (2017).

Wczesne życie i edukacja Haines, urodzona w Nowym Delhi i wychowana w w Ontario, jest obywatelką Kanady i Stanów Zjednoczonych – oboje jej rodziców urodzili się w drugim z tych państw. Jest córką kanadyjsko-amerykańskiego poety (zm. 2003), najbardziej znanego ze współpracy z artystką jazzową Carlą Bley, a jej matka założyła szkołę dla zagrożonych dzieci w Indiach. Jej siostrą jest dziennikarka telewizyjna , a bratem Tim Haines, właściciel Bluestreak Records w Peterborough w Ontario.

Jej drugie imię, Savitri, pochodzi z poematu epickiego Śri Aurobindo .

W wieku trzech lat przeprowadziła się do Toronto, a mając pięć-sześć lat zaczęła grać na pianinie. Dorastała w domu pełnym sztuki eksperymentalnej i ekspresji muzycznej, a jej wczesną inspiracją byli Carla Bley, Robert Wyatt i PJ Harvey.

Studiowała dramat w w Toronto, gdzie poznała i Kevina Drewa, z którymi później współpracowała w zespole Broken Social Scene (współzałożonym przez Drewa).

W latach 1992–1993 Haines uczęszczała na Uniwersytet Kolumbii Brytyjskiej w Vancouver, a w latach 1995–1996 studiowała elektroakustykę na Uniwersytecie Concordia w Montrealu – wówczas to wspólnie z Millan założyły zespół Edith’s Mission. W 1996 roku wydała limitowaną edycję solowego albumu , na którym znalazły się utwory napisane i nagrane w czasie jej studiów.

Kariera muzyczna Metric lewo|mały|Haines we wrześniu 2006 roku

Po ukończeniu nauki na uniwersytetach wróciła do Toronto w 1997 roku, gdzie poznała Jamesa Shawa, po czym zaczęli razem pisać piosenki. W trakcie pobytu w Montrealu postanowili nagrać dema materiału, które stały się częścią ich debiutanckiego minialbumu. Po wydaniu zmienili nazwę zespołu na Metric (w 1998 roku), od dźwięku zaprogramowanego przez Shawa na jego keyboardzie.

Pod koniec 1998 roku przenieśli się do Brooklynu w Nowym Jorku, gdzie zamieszkali z przyszłymi członkami zespołów , TV on the Radio, i Yeah Yeah Yeahs. Współpracowali wówczas okazjonalnie z i Chrisem Seligmanem z zespołu Stars.

Po nagraniu większej liczby dem, zostali dostrzeżeni przez przedstawicieli dużego wydawcy muzycznego, który zaprosił ich do Londynu, aby pracować z producentem . Udali się tam w 1999 roku – zamieszkali przy Charlotte Road. Efektem tej współpracy był album , który pierwotnie miał się okazać w 2001 roku. Rok wcześniej duet wrócił do Stanów Zjednoczonych, aby podpisać umowę z .

i Joules Scott-Key dołączyli do ich zespołu w 2001 roku, a kwartet następnie przeniósł się do Los Angeles. Debiutancki z 2003 roku osiągnął dwa lata później status złotej płyty w Kanadzie.

W 2004 roku jej zespół Metric pojawił się w filmie dramatycznym Czysta z 2004 roku. Występując jako oni sami, wykonali swój utwór „Dead Disco”, a członkowie mieli także niewielkie role mówione w scenie za kulisami. Rok później ukazał się album , po czym grupa zrobiła przerwę. W tym czasie Haines udała się do Argentyny na dłuższe wakacje i wystąpiła gościnnie w kilku projektach.

Pod koniec lat 2000. Haines i Shaw założyli własną wytwórnię Metric Music International, aby samodzielnie wydawać swoją muzykę.

Do 2026 roku jej zespół wydał jeszcze następujące albumy: Grow Up and Blow Away (2007, ale nagrany w 2001), (2009), (2012), (2015), (2018), (2022), (2023) i (2026).

Pozostałe projekty muzyczne mały|Haines podczas występu na gali 2009

Haines śpiewała jako wokalistka główna i wspierająca w utworach Broken Social Scene, , , Delerium, , , , Tiësto, The Crystal Method, i . Występowała z jako support, a także zaprzyjaźniła się z Lou Reedem i Laurie Anderson przed śmiercią Reeda w 2013 roku.

Zaczęła także karierę solową, a jej twórczość stała się zazwyczaj bardziej stonowana i oparta na grze na fortepianie niż jej współpraca w ramach zespołu Metric.

W kwietniu 2006 roku wytwórnia ogłosiła, że Haines wyda swój album jako solistka, zapowiadając . Płyta ta została wydana we wrześniu 2006 roku w ramach projektu pn. Emily Haines & The Soft Skeleton. Nagrana została w ciągu czterech lat w Los Angeles, Montrealu, Toronto i Nowym Jorku. Jest to „kameralny i subtelny zbiór łagodnych, fortepianowych melodii, uzupełnionych delikatnymi aranżacjami instrumentów smyczkowych i dętych”. Piosenki „Our Hell” i „Doctor Blind” zostały wydane jako single i nagrano odpowiadające im teledyski. Po wydaniu albumu Haines wyruszyła w trasę po Ameryce Północnej w styczniu 2007 roku.

Po Knives Don’t Have Your Back w lipcu 2007 roku ukazała się EP-ka , która zawierała pięć wcześniej niepublikowanych utworów z sesji do Knives Don’t Have Your Back. Została ona zainspirowana śmiercią jej ojca.

Współpracowała z zespołem nad albumem , wydanym 18 września 2007 roku. Nagrała partie na fortepian do utworu „Comes & Goes”. W 2010 roku Haines pojawiła się jako członkini Broken Social Scene w filmie . Brała także udział w nagraniu albumu z 2017 roku i wystąpiła z zespołem w programie 30 marca 2017 roku.

15 września 2017 roku w ramach projektu Emily Haines & The Soft Skeleton wydała album . Został on nagrany rok wcześniej w Toronto i wydany przez wytwórnie i . James Shaw pomógł jej dopełnić brzmienie różnymi instrumentami i elementami rytmicznymi, a także zajął się miksowaniem albumu. Pierwszy singel, „Fatal Gift”, ukazał się 9 czerwca 2017 roku wraz z teledyskiem w reżyserii Justina Broadbenta. W ramach promocji albumu odbyła trasę koncertową po Ameryce Północnej pod koniec tego samego roku.

Współpraca muzyczna W poniższych piosenkach Emily Haines śpiewała głównie jako wokalistka prowadząca lub wspierająca: ArtystaPiosenkaAlbumRokŹr.Delerium„Stopwatch Hearts”2003„”2015„Lightning Strikes”brak2014„Hangover Days”2005„Uptown Girl”2009„Them (Pop Song No. 3333)”2000„Paper Walls”Spiral2021„Going, Going, Gone”2001The Crystal Method„Come Back Clean”2009„Baby Blues”2006Tiësto„Knock You Out”Kaleidoscope2009„Carpe Diem”Pop Music2009Wavin’ Flagbrak2010

Instrumenty Podczas występów z Metric, Haines gra na dwóch syntezatorach (stan na 2012 rok). Jej głównym instrumentem stał się Sequential Circuits Pro-One, na którym zaczęła grać od początków zespołu. Jako syntezator dodatkowy używała Kawai MP9000, który w 2003 roku został zastąpiony przez PK-6 Proteus Keys firmy , a w 2012 roku przez Clavia Nord Wave. Gra również na tamburynie, gitarze elektrycznej, pianinie i harmonijce.

Pozostałe projekty W sierpniu 2013 roku Haines zaangażowała się w projekt Fleet4HearMe, będący efektem współpracy Fleet Jewelry i HearMe, organizacji, której celem była zwiększenie dostępu dzieci do programów muzycznych w szkołach publicznych. Nawiązała w tym samym roku także współpracę z marką kosmetyczną w ramach kampanii dla MusiCounts.

We wrześniu 2015 roku kanadyjska marka odzieży wierzchniej Rudsak zaprezentowała skórzaną kurtkę specjalnie zaprojektowaną przez Haines. Dwa lata później nawiązała współpracę z perfumerią House of Matriarch High Perfumery, aby stworzyć własny zapach pn. „Siren”.

Metric aktywnie działa w międzynarodowej organizacji zajmującej się obroną praw kobiet i dziewcząt , a Haines angażuje się w kampanię #SheDecides, której celem stała się ochrona praw kobiet i dziewcząt.

Dyskografia mały|Haines wspólnie z Jamesem Shawem (po lewej) na koncercie zespołu Metric w (2022)

Emily Haines (1996)

Emily Haines & The Soft Skeleton Albumy studyjne (2006) (2017)

Minialbumy (2007)

Single „Doctor Blind” „Our Hell” „Fatal Gift” (2017) „Planets” (2017) „Statuette” (2017) „Legend of the Wild Horse” (2017)

Teledyski „Doctor Blind” „Our Hell” „Fatal Gift” (2017) „Planets” (2017) „Statuette” (2017) „Legend of the Wild Horse” (2017)

Broken Social Scene You Forgot It in People (2002) Broken Social Scene (2005) Forgiveness Rock Record (2010) (2017)

Metric (2003) (2005) (2007) (2009) (2012) (2015) (2018) (2022) (2023) (2026)

Filmografia Czysta (2004, jako ona sama) (2010, występująca z Broken Social Scene) (2023, jako Envy Adams, tylko śpiew, odcinek 2)

Występy gościnne Teledysk zespołu do utworu „Love and Death” w roli sekretarki (2005) Teledysk do piosenki „Fire” (2006) Teledysk do piosenki „Man I Used To Be” (2009) Teledysk Juliana Plentiego do piosenki „Games For Days” (2009)

Nagrody i wyróżnienia Juno Awards 2010 – wyróżnienie w kategorii Autor Tekstów Roku (wspólnie z Jamesem Shawem)

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Urodzeni w 1974 Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Delhi Kategoria:Ludzie związani z Toronto Kategoria:Artyści związani z Vancouver Kategoria:Artyści związani z Montrealem Kategoria:Muzycy związani z Nowym Jorkiem Kategoria:Muzycy związani z Londynem Kategoria:Muzycy związani z Los Angeles Kategoria:Kanadyjskie wokalistki rockowe Kategoria:Kanadyjscy tekściarze Kategoria:Kanadyjscy producenci muzyczni Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Kolumbii Brytyjskiej