USS Haddo (SS-255) – amerykański okręt podwodny typu Gato, pierwszego masowo produkowanego podczas II wojny światowej typu amerykańskich okrętów podwodnych. Zaprojektowany w konstrukcji częściowo dwukadłubowej, uzbrojony był w 24 torpedy Mark XIV i Mark 18 wystrzeliwane z sześciu wyrzutni torpedowych na dziobie oraz czterech wyrzutni rufowych. Układ napędowy tych okrętów stanowiły cztery generatory elektryczne napędzane przez silniki Diesla o mocy 5400 shp oraz cztery silniki elektryczne o mocy 2700 shp, napędzające dwa wały napędowe ze śrubami. Maszynownia okrętu podzielona była za pomocą wodoszczelnej grodzi, zaś kadłub został wzmocniony w celu zwiększenia testowej (konstrukcyjnej) głębokości zanurzenia okrętu do 300 stóp (91 metrów) względem przedwojennego standardu wynoszącego 250 stóp.
Podczas II wojny światowej służył na Atlantyku i Pacyfiku. Wykonał 10 patroli wojennych, w czasie których zatopił liczne jednostki japońskie i został odznaczony sześcioma Gwiazdami Bojowymi (Battle star).
Dowódcy
komandor porucznik Willis Ashford Lent (od 1 kwietnia 1943 do 23 lipca 1943)
komandor porucznik John Corbus (od 14 grudnia 1943 do 18 lutego 1944) komandor podporucznik Chester William Nimitz, Jr, (od 18 lutego 1944 do 18 października 1944) komandor podporucznik Frank Curtis Lynch (od 18 października 1944 do 12 września 1945)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amerykańskie okręty podwodne z okresu II wojny światowej Kategoria:Okręty podwodne typu Gato