Inżynieria powierzchni – dyscyplina naukowa, jedna ze specjalności inżynierii materiałowej, zajmująca się procesami wytwarzania warstw wierzchnich i powłok, badaniem zjawisk im towarzyszących oraz uzyskiwaniem pożądanych efektów eksploatacyjnych.
Ogólne informacje Techniki inżynierii powierzchni stosowane są w przemyśle: motoryzacyjnym lotniczym wojskowym energetycznym elektronicznym medycynie włókienniczym naftowym petrochemicznym chemicznym budowlanym. Techniki inżynierii powierzchni mogą być z powodzeniem wykorzystane do opracowania szerokiego zakresu właściwości funkcjonalnych (fizyczne, chemiczne, elektryczne, magnetyczne, mechaniczne, odporne na zużycie i korozję) przy niemalże dowolnej powierzchni podłoża. Do nakładania powłok można wykorzystać prawie wszystkie rodzaje materiałów, w tym metale, ceramiki, polimery i kompozyty. Najnowsze techniki inżynierii powierzchni z powodzeniem służą do wytwarzania materiałów nowego typu (np. nanorurki węglowe, nadprzewodniki, tworzywa gradientowe).
Technologie inżynierii powierzchni Ogólnie techniki wykorzystywane w inżynierii powierzchni można podzielić na pozwalające wytworzyć: utwardzone warstwy wierzchnie i powłoki w stanie stałym warstwy wierzchnie i powłoki z częściowym nadtopieniem strefy przypowierzchniowej powłoki adhezyjne warstwy i powłoki kompozytowe.
Dodatkowo technologię wykorzystywaną w inżynierii powierzchni można podzielić na techniki tradycyjne i nowoczesne: Realizujące w pełni zadania IP Realizujące częściowo zadania IP Stara generacjaEmalierstwoObróbka cieplnaGalwanotechnikaObróbka plastycznaLakiernictwoOdlewnictwoMetalizacja zanurzeniowa i natryskiwanieSpawalnictwoObróbka nagniataniemObróbka skrawaniem Nowa generacjaObróbka implantacyjnaObróbka detonacyjnaObróbka jarzeniowaObróbka elektroiskrowaTechniki PVD i CVDObróbka elektronowaObróbka laserowa
Zobacz też fizykochemia powierzchni powłoka galwaniczna tribologia
Przypisy