Zbigniew Bruna (ur. 24 marca 1934 w JabłonowieLeksykon polskich muzyków pedagogów urodzonych po 31 grudnia 1870 roku (pod redakcją Katarzyny Janczewskiej-Sołomko), Kraków 2008, s. 37.) – dyrygent operowy i symfoniczny, profesor zwyczajny Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy i Akademii Muzycznej w Gdańsku.
Życiorys Urodził się w 1934 r. w Jabłonowie k. Stanisławowa. Tradycje muzyczne wyniósł z domu rodzinnego. Ojciec adwokat grał na skrzypcach, matka śpiewała i grała na fortepianie. Kształcił się muzycznie w Liceum Muzycznym w Sopocie w klasie fortepianu Olgi Ilwickiej. Ukończył dyrygenturę symfoniczną w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie w klasie prof. Stanisława Wisłockiego.
Był długoletnim dyrygentem Państwowej Opery i Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku, Teatru Muzycznego w Gdyni i Opery im. S. Moniuszki w Poznaniu. Sprawował kierownictwo muzyczne ok. 50 premier operowych, operetkowych i baletowych. Dyrygował ok. 2500 spektakli. Prowadził ok. 50 koncertów symfonicznych z orkiestrami w kraju i za granicą.
Od 1965 r. pracował w wyższym szkolnictwie muzycznym. W 1983 r. otrzymał tytuł naukowy profesora, a w 1993 r. został mianowany przez Ministra Kultury profesorem zwyczajnym. W Akademii Muzycznej w Gdańsku przez wiele lat (1971–1981) pełnił funkcję dziekana Wydziału Wokalnego i prowadził jako dyrygent: orkiestrę, studenckie przedstawienia operowe i chór akademicki.
Od 1990 r. pracował w bydgoskiej Akademii Muzycznej. Wykładał przedmioty: dyrygowanie i czytanie partytur. W 1993 r. powierzono mu funkcję kierownika Katedry Prowadzenia Zespołów Muzycznych, działającej przy Wydziale Dyrygentury Chóralnej i Edukacji Muzycznej. Był inicjatorem licznych przedsięwzięć np. organizacji Wydziałowego Konkursu Dyrygentów Chóralnych, seminariów i warsztatów poświęconych muzyce dawnej, interpretacji współczesnej muzyki chóralnej itp. Jego studenci zdobywali wyróżnienia na ogólnopolskich konkursach dyrygenckich akademii muzycznych w Polsce. Zapraszany był jako recenzent promotor w przewodach kwalifikacyjnych I i II stopnia oraz recenzent wniosków o nadanie tytułu profesora sztuk muzycznych w zakresie dyrygentury. Był zapraszany jako juror do ogólnopolskich i regionalnych konkursów chóralnych.
Obok pracy pedagogicznej, prowadził działalność artystyczną. Prowadził m.in. koncerty galowe z okazji 45-lecia Teatru Muzycznego w Gdyni (1998) i 50-lecia Opery Bałtyckiej (2000).
W 1964 r. poślubił śpiewaczkę operetkową Longinę Kozikowską.
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi (1976) Medal za Długoletnie Pożycie Małżeńskie (2019) Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (28 sierpnia 2007) Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1981)
Nagrody
Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury za wybitne osiągnięcia pedagogiczne, artystyczne i naukowe, przyczyniające się do promocji Gdańskiej Akademii Muzycznej i Gdańska w kraju i za granicą (2012)
Przypisy
Bibliografia Pruss Zdzisław, Weber Alicja, Kuczma Rajmund: Bydgoski leksykon muzyczny. Kujawsko-Pomorskie Towarzystwo Kulturalne. Bydgoszcz 2004, s. 62–63.
Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Odznaczeni Medalem za Długoletnie Pożycie Małżeńskie Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy dyrygenci Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku