Michaił Timofiejewicz Romanow (, , Michaił Cimafiejewicz Ramanau; ur. w Niżnym Nowogrodzie, zm. 3 grudnia 1941) – radziecki generał major, uczestnik wojny domowej w Rosji, wojny radziecko-fińskiej i II wojny światowej, jeden z dowódców obrony Mohylewa przed Niemcami w 1941 roku.
Życiorys Urodził się 17 listopada 1891 roku w Niżnym Nowogrodzie. W 1915 roku podjął służbę w szeregach Armii Imperium Rosyjskiego, w 1918 roku przeszedł do Armii Czerwonej. Brał udział w wojnie domowej w Rosji po stronie bolszewików i w wojnie fińsko-radzieckiej 1939–1940. W 1940 roku otrzymał stopień generała-majora.
Po wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej w 1941 roku dowodził 172 Dywizją Strzelecką na Froncie Zachodnim. Był jednym z dowódców obrony Mohylewa przed wojskami III Rzeszy, prowadzonej w pełnym okrążeniu, z pomocą części własnej dywizji i oddziałów pospolitego ruszenia. W czasie walk został ciężko ranny i trafił do niemieckiej niewoli. Skierowano go do obozu w Hammelburgu, gdzie zmarł.
Odznaczenia i upamiętnienie Michaił Romanow 9 sierpnia 1941 roku został odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru. Jego imieniem została też nazwana jedna z ulic w Mohylewie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Generałowie majorowie Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Radzieccy jeńcy niemieckich obozów jenieckich Kategoria:Radzieccy dowódcy dywizji w II wojnie światowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Niżnym Nowogrodzie Kategoria:Ludzie związani z Mohylewem Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1941