„Haplotilapiini” – nieformalny klad wyodrębniony w wyniku badań molekularnych, obejmujący ryby z podrodziny Pseudocrenilabrinae w obrębie pielęgnicowatych (Cichlidae). Autorzy umieścili go wśród 4 pozostałych plemion Pseudocrenilabrinae i nadali mu nazwę „Haplotilapiini”, ale nie przedstawili diagnozy wymaganej dla nowo opisanego taksonu, wobec czego nazwa „Haplotilapiini” nie spełnia wymogów nazwy z grupy rodzinowej (o randze wyższej od rodzaju) i, zgodnie z ICZN, nie powinna być stosowana w nomenklaturze zoologicznej dopóki nie zostanie opublikowany jej opis formalny.
Prace Julii Schwarzer i współpracowników stanowią pierwsze potwierdzenie filogenetycznej hipotezy o szybkiej radiacji wschodnioafrykańskich pielęgnic i dały podstawy do przeprowadzenia rewizji taksonomicznych w obrębie podrodziny Pseudocrenilabrinae, zwłaszcza w zakresie takich problematycznych taksonów, jak Heterochromis, Etia, czy Tilapia.
Klad obejmuje 4 linie rozwojowe pielęgnic afrykańskich, w języku angielskim nazywane haplotilapiines: klad bazalny z monotypowym rodzajem Etia, do którego zaliczana jest Etia nguti, 3 monofiletyczne grupy, siostrzane dla E. nguti, roboczo nazwane przez autorów: „Oreochromini” – obejmuje pyszczaki z rodzajów Oreochromis, Sarotherodon, Iranocichla i Tristramella, „Boreotilapiini” – obejmuje tilapie z Afryki Zachodniej i Środkowej („Steatocranus” irvinei i większość Tilapia spp.), „Austrotilapiini” – obejmuje większość wschodnioafrykańskich gatunków z Wielkich Jezior Afrykańskich (Boulengerochromini, Hemibatini, Bathybatini, Trematocarini, Eretmodini, Lamprologini, Orthochromini, Ectodini, Cyprichromini, Perissodini, Limnochromini, Benthochromini, Cyphotilapiini i Haplochromini) oraz tilapie południowoafrykańskie (Chilochromis duponti, Tilapia sparrmanii, T. ruweti, T. baloni i T. guinasana, większość Steatocranus spp. i kilka gatunków o niejasnej filogenezie).
Przypisy Zobacz komentarz na stronie 1 [w:] (abstrakt)