Tadeusz Leopold TodtlebenSpotykana jest także pisownia Totleben, pseud. „Tadeusz Boski”, (ur. 30 kwietnia 1907Todtleben Tadeusz Leopold, zm. 7 lipca 1994 w Paryżu) – polski działacz ruchu narodowego. Sygnatariusz deklaracji założycielskiej Obozu Narodowo-Radykalnego, działacz Organizacji Polskiej.

Życiorys Uczęszczał do Gimnazjum im. Mikołaja Reja, które ukończył w 1925. Z zawodu był inżynierem elektrykiem (absolwent Wydziału Elektrotechnicznego Politechniki Warszawskiej)W.J. Muszyński, Duch młodych. Organizacja Polska i Obóz Narodowo-Radykalny w latach 1934-1944. Od studenckiej rewolty do konspiracji niepodległościowej, IPN, Warszawa 2011, s. 72, przypis nr 44., publikował też m.in. w miesięczniku „Przegląd Elektrotechniczny” (m.in. pracę, wydaną też jako oddzielną publikację: „Żelazko elektryczne z samoczynnym ogranicznikiem temperatury”, 1932).

Należał do Obozu Wielkiej Polski oraz Zjednoczenia Zawodowego „Praca Polska”. Podpisał deklarację założycielską Obozu Narodowo-Radykalnego, ogłoszoną 14 kwietnia 1934.

Był wydawcą głównego periodyku teoretycznego tejże grupy, miesięcznika politycznego wydawanego od 1935 r. w Warszawie, „Nowy Ład”. Należał do tajnej Organizacji Polskiej, w której kierował tzw. pionem inżynierskim. Po rozłamie ONR należał do środowiska ONR „ABC” i był jednym z jego głównych działaczy .

W latach 1938–1939 był także prezesem Związku Polskich Inżynierów Elektryków. Był też m.in. współautorem książki „O naukowy tytuł inżyniera” wydanej w 1938 r. przez Naczelną Organizację Inżynierów Rzeczypospolitej Polskiej.

W czasie okupacji niemieckiej należał w dalszym ciągu do władz Organizacji Polski, kierował w niej tzw. VIII grupą (organizacji wewnętrznej), był członkiem konspiracyjnej Grupy Szańca, w 1944 roku opuścił Warszawę, przeniósł się do Krakowa. Prawdopodobnie w sierpniu 1944 roku stanął na czele zastępczego Komitetu Wykonawczego Organizacji Polskiej, w latach 1944–1945 był członkiem Rady Politycznej przy Komendzie Głównej Narodowych Sił Zbrojnych. W styczniu 1945 roku przedostał się najpierw do Niemiec, gdzie był przedstawicielem wywiadu OP na ten kraj oraz członkiem władz organizacji Zjednoczenie Polskie, a następnie do Paryża. Na emigracji był m.in. wiceprezesem Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Polskich we Francji.

Przypisy

Bibliografia

Jan Żaryn Taniec na linie, nad przepaścią, wyd. IPN, Warszawa 2011

Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Członkowie Obozu Narodowo-Radykalnego ABC Kategoria:Członkowie Obozu Narodowo-Radykalnego Kategoria:Członkowie Obozu Wielkiej Polski Kategoria:Członkowie Zjednoczenia Zawodowego „Praca Polska” Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1994