Lekcjonarz 7 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany przy pomocy siglum ℓ 7 – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XIII wieku. Służył do czytań liturgicznychK. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 219..
Opis rękopisu Kodeks zawiera wybór lekcji z Ewangelii do czytań liturgicznych, na 199 pergaminowych kartach (30,9 cm na 23,2 cm). Stosuje noty muzyczne (neumy). Niektóre karty kodeksu zostały utracone.
Tekst rękopisu pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 23 linijek w kolumnie.
Historia
Według kolofonu rękopis został sporządzony w roku 1204. Rękopis badał Bernard de Montfaucon, Johann Jakob Wettstein, Scholz, Paulin MartinJean-Pierre-Paul Martin, Description technique des manuscrits grecs relatifs au Nouveau Testament, conservés dans les bibliothès de Paris (Paris 1883), p. 138 oraz Henri OmontHenri Omont, Fac-similés des plus anciens mss. grecs de la Bibliothèque Nationale du IVe au XIVe siècle (Paris, 1892), 18..
Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 301) w Paryżu.
Jest rzadko cytowany w naukowych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle-Alanda (UBS3). NA27 nie cytuje go.
Zobacz też Lista lekcjonarzy Nowego Testamentu
Przypisy
Bibliografia Henri Omont, Fac-similés des plus anciens mss. grecs de la Bibliothèque Nationale du IVe et XIII siècle, (Paris, 1892), p. 18.
Kategoria:Greckie lekcjonarze Nowego Testamentu Kategoria:Manuskrypty biblijne z XIII wieku