Lekcjonarz 13 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany przy pomocy siglum ℓ 13 – rękopis Nowego Testamentu pisany uncjałą na pergaminie w języku greckim z XII wieku. Służył do czytań liturgicznych. Dawniej był znany jako Codex Colbertinus 1241 lub Codex Regius 1982.
Opis rękopisu Kodeks zawiera wybór lekcji z Ewangelii do czytań liturgicznych, na 283 pergaminowych kartach (37 cm na 25,7 cm). Rękopis zachował się w całości. Lekcje pochodzą z Ewangelii Jana, Mateusza i Łukasza.
Tekst rękopisu pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 18 linijek w kolumnie, 11-14 liter w linijce. Gregory ocenił, że jest jednym z najładniejszych rękopisów. Pierwszych siedem kart pisanych jest złotem, 15 następnych cynobrem, następne karty czarnym atramentem. Zawiera ilustracje.
W Mateuszu 23,35 fraza υιου βαραχιου (syn Barachiasza) została opuszczona, w czym jest zgodny z Kodeksem Synajskim, 59, ℓ 6, ℓ 185 oraz cytatami Euzebiusza.
Historia Paleograficznie datowany jest na wiek XII. Rękopis pochodzi z góry Athos.
Rękopis badał Bernard de MontfauconBernard de Montfaucon, Biblioteca Coisliniana (Paris, 1715), pp. 84 ff., Johann Jakob Wettstein, Scholz, Paulin MartinJean-Pierre-Paul Martin, Description technique des manuscrits grecs relatifs au N. T., conservés dans les bibliothèques des Paris (Paryż 1883), s. 141.. Konstantin von Tischendorf pomylił go z ℓ 17.
Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Fonds Coislin, Gr. 31) w Paryżu.
Rękopis jest rzadko cytowany w naukowych wydaniach greckiego Novum Testamentum Graece Nestle-Alanda (UBS3)The Greek New Testament, ed. K. Aland, A. Black, C. M. Martini, B. M. Metzger, and A. Wikgren, in cooperation with INTF, United Bible Societies, 3rd edition, (Stuttgart 1983), s. XXVIII..
Zobacz też Lista lekcjonarzy Nowego Testamentu
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Greckie lekcjonarze Nowego Testamentu Kategoria:Manuskrypty biblijne z XII wieku