Minuskuł 29 (wedle numeracji Gregory-Aland), ε 168 (von Soden) – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z X wiekuK. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 49.. Przechowywany jest w Paryżu.
Opis rękopisu Kodeks zawiera tekst czterech Ewangelii, na 169 pergaminowych kartach (18,1 cm na 14,1 cm).
Tekst rękopisu pisany jest jedną kolumną na stronę, w 30 linijek na stronę.
Tekst Ewangelii dzielony jest według κεφαλαια (rozdziały) oraz według Sekcji Ammoniusza, których numery umieszczono na marginesie. Sekcje Ammoniusza zostały opatrzone odniesieniami do Kanonów Euzebiusza. Tekst ewangelii zawiera τιτλοι (tytuły) do rozdziałów.
Tekst Grecki tekst Ewangelii reprezentuje bizantyńską tradycję tekstualną. Aland zaklasyfikował go do kategorii V.
Historia Paleograficznie rękopis datowany jest przez INTF na wiek X.
Rękopis przywieziony został z Grecji.
Rękopis badał John Mill (Colbertinus 3), który zauważył jego podobieństwo do minuskułu 71. Johann Jakob Wettstein wciągnął go na listę rękopisów Nowego Testamentu. Rękopis badał, Scholz (Marek 1-5 oraz Jan 5-8) oraz Paulin MartinJean-Pierre-Paul Martin, Description technique des manuscrits grecs, relatif au N. T., conservé dans les bibliothèques des Paris (Paris 1883), s. 41..
Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 89) w Paryżu.
Nie jest cytowany w krytycznych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle-Alanda (NA26, NA27).
Zobacz też Lista kodeksów minuskułowych Nowego Testamentu Textus receptus
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Minuskułowe rękopisy NT Kategoria:Manuskrypty biblijne z X wieku