Myszoskoczka (Gerbillus) – rodzaj ssaków z podrodziny myszoskoczków (Gerbillinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące na suchych, pustynnych regionach w Afryce, Bliskim i Środkowym Wschodzie.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 51–222 mm, długość ogona 53–180 mm, długość ucha 7–20 mm, długość tylnej stopy 15–38 mm; masa ciała 7–67 g.
Nazwa zwyczajowa W przeszłości nazwą „myszoskoczka” określano w Polsce różne gryzonie: suwaka tłustego (Meriones crassus) – gatunek myszoskoczki z rodzaju Meriones suwaka pustynnego (Meriones meridianus) – gatunek myszoskoczki z rodzaju Meriones myszoskoczkę małą (Gerbillus gerbillus) – gatunek myszoskoczki z rodzaju Gerbillus
Ostatecznie w wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” nazwę myszoskoczka przypisano rodzajowi Gerbillus, zaś wspomniane gatunki gryzoni otrzymały odmienne nazwy.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1804 roku francuski zoolog Anselme Gaëtan Desmarest w rozdziale poświęconym klasyfikacji ssaków opublikowanym w „Nowym Słowniku Historii Naturalnej”. Desmarest wymienił trzy gatunki – Dipus canadensis Davies, 1798 (= Dipus Hudsonius E.A.W. Zimmermann, 1780, Gerbillus aegyptius Desmarest, 1804 (= Dipus gerbillus Olivier, 1800) i Dipus pyramidum É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1803 (= Dipus pyramidum É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1803) – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Gerbillus aegyptius Desmarest, 1804 (= Dipus gerbillus Olivier, 1800) (myszoskoczka mała).
Taksonomia Systematyka rodzaju Gerbillus jest słabo zbadana. W 2010 roku tunezyjscy naukowcy z Laboratoire d'Ecologie Animale: Awatef Abiadh, M’barek Chetoui, Taher Lamine-Cheniti, Ernesto Capanna i Paolo Colangelo, opublikowali wyniki badań filogenetycznych z wykorzystaniem mitochondrialnego genu cytochromu b populacji sześciu gatunków myszoskoczek z rodzaju Gerbillus zamieszkujących na terenie Tunezji. Naukowcy wskazali konieczność rewizji dotychczasowego podziału systematycznego, oraz włączenie do Gerbillus w randze podrodzaju myszoskocz (Dipodillus) – kladu, który funkcjonował dotychczas jako rodzaj w podrodzinie myszoskoczków. Dipodillus obejmuje gatunki zamieszkujące tereny północnej Afryki: myszoskocz okazały (Gerbillus campestris) i myszoskocz krótkoogonowy (Gerbillus simoni).
Gatunkiem bazalnym rodzaju Gerbillus jest G. nanus.
Kladogram z zaznaczeniem pozycji filogenetycznej tunezyjskich Gerbillus według Abiadh, Chetoui, Lamine-Cheniti i Capanna (2010):
Etymologia Gerbillus: lub jerboa ‘myszoskoczek’, od jarbū ‘mięśnie grzbietu i lędźwi’; łac. przyrostek zdrabniający -illus. Dipodillus: rodzaj Dipus (skoczek); łac. przyrostek zdrabniający -illus. Gatunek typowy: Lataste wymienił dwa gatunki – Gerbillus campestris Loche, 1867 i Gerbillus simoni Lataste, 1881 – z któreych gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Gerbillus simoni . Endecapleura i Hendecapleura: endeka ‘jedenaście’; πλευρα pleura ‘żebro’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Gerbillus garamantis . Monodia: Théodore André Monod (1902–2000), francuski przyrodnik. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Monodia mauritaniae . Petteromys: Francis Petter (1923–2012), francuski zoolog; gr. μυς mus, μυος muos ‘mysz’. Gatunek typowy: Meriones dasyurus .
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki zgrupowane w kilku podrodzajach: