mały|240px|Akt zgonu Antoniego Borzuckiego z dokumentów Archiwum Państwowego w Poznaniu mały|240px|Tablica pamiątkowa w budynku I LO w Poznaniu Antoni Borzucki (ur. 24 sierpnia 1858Veritate et scientia: księga pamiątkowa w 125-lecie (1857–1982) Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk pod red. Antoniego Gąsiorowskiego w Chełmnie, zm. 26 lipca 1928 w Jastrzębiu-ZdrojuPolonia z 30-07-1928 s.4; on-line)Dokument śmierci nr 39 z 3 sierpnia 1928 r. [dostęp 2023-03-27]. – nauczyciel, profesor w epoznan.pl w marcinek.poznan.plGazeta Gdańska z 19-04-1929 s. 6; on-line, pierwszy polski dyrektor Państwowego Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu.
Życiorys Urodził się w rodzinie Wilhelma - mistrza krawieckiego. Ukończył szkołę powszechną i królewskie gimnazjum w Chełmnie. Po zdaniu w 1879 egzaminu maturalnego studiował filozofię klasyczną i historię na uniwersytetach w Berlinie oraz w Królewcu, gdzie był sekretarzem Kółka Towarzystwa Polskiego, które organizowało odczyty z zakresu literatury i historii oraz posiadało własną bibliotekę. W 1884 ukończył studia, uzyskując uprawnienia do nauczania łaciny, greki i historii i podjął pracę jako nauczyciel pomocniczy w Chełmnie. W 1887 został przeniesiony do Herzfeldu w Hesji, następnie do Hadamaru w księstwie Nassau, od 1890 na posadzie stałego profesora. W 1906 otrzymał tytuł radcy czwartej klasy. Od 1 kwietnia 1907 do 1 października 1916 pracował w gimnazjum w Głubczycach na Górnym Śląsku, po czym przeniesiono go do katolickiego gimnazjum w Głogowie. 1 kwietnia 1919Według Kroniki Miasta Poznania było to 1 czerwca 1919. mianowany przez Komisariat Naczelnej Rady Ludowej dyrektorem Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Funkcję tę pełnił 10 lat. Działał jako członek zarządu Zgromadzenia Towarzystwa Pomocy Naukowej im. Karola Marcinkowskiego. Kronika Miasta Poznania opisuje go: Sylwetka pierwszego dyrektora gimnazjum Antoniego Borzuckiego, który w ofiarnym trudzie przez pierwszych dziesięć lat organizował szkołę, zapisała się głęboko w świadomości współpracowników i młodzieży. Pozyskał dla szkoły takich nauczycieli, jak: Jan Berger, Oskar Callier, Zygmunt Irżabek, Edmund Łasiński, Karol Rzyski, Stefan Sikorski, Józef Widajewicz.
Wchodził w skład zarządu koła Kuratorium Ligi Obrony Powietrznej PaństwaGoniec Wielkopolski z 29-01-1924 s. 2; on-line.
Był mężem Jadwigi ze Zborowskich (1870–1957), z którą miał córkę Marię (1895–1974), żonę Jana Adamskiego.
Zmarł nagle 26 lipca 1928 podczas pobytu na letnisku w Jastrzębiu-Zdroju. Spoczywa w grobie rodzinnym na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu (pole 9 kwatera 1-2-10).
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (7 listopada 1925)M.P. z 1925 r. nr 262, poz. 1083 „za zasługi na polu szkolnictwa”.
Upamiętnienie 18 kwietnia 1929 odsłonięto ku jego czci tablicę w Gimnazjum im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Jubileusz 50-lecia LO im. K. Marcinkowskiego w Kronice Miasta Poznania 2/1970; on-line: Jubileusz 50-lecia LO im. K. Marcinkowskiego (s. 113). Sposób na Alcybiadesa, Wprost 22/1999; on-line: Sposób na Alcybiadesa. w marcinek.poznan.pl.
Kategoria:Ludzie urodzeni w Chełmnie Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Junikowie Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Urodzeni w 1858 Kategoria:Zmarli w 1928