LiemarvinNiekiedy imię bywa zapisywane także jako Lee-Marvin lub Lee-marvin. Bonevacia (wym. ; ur. 5 kwietnia 1989 roku w Willemstad) – pochodzący z Curaçao holenderski lekkoatleta specjalizujący się w biegu na 400 metrów.

Kariera Jest wychowankiem klubu Trupial, w którym zaczynał biegać w wieku 17 lat. Początkowo uprawiał biegi średnio- i długodystansowe. Jako student Peter Stuyvesant College wziął udział w Unwersjadzie w 2011 roku, która rozgrywana była w Shenzhen w Chinach. Wystartował tam w wyścigach na 400 i 200 metrów, z których odpadł odpowiednio w pół- (48,26 s.) i ćwierćfinale (21,60). W związku z dobrymi wynikami, uzyskał stypendium portorykańskiego Universidad del Este, gdzie studiuje marketing.

20 kwietnia 2012 roku w trakcie uniwersyteckiej Ligi Lekkoatletycznej w Portoryko uzyskał na 400 metrów wynik 46,11, bijąc tym samym o dwie setne sekundy rekord kraju Churandy Martiny z 2007 roku. Niedługo później, bo 28 kwietnia 2012 roku, Bonevacia zakwalifikował się na Igrzyska Olimpijskie w Londynie w 2012 roku z czasem 45,77 (nowy rekord życiowy), uzyskanym podczas Grand Prix International Ximena w kolumbijskim Medellín.

Przed rozpoczęciem zmagań olimpijskich trenował w Narodowym Centrum Sportu Papendal w Holandii. W lipcu wziął udział w mityngu w Liège, gdzie rywalizował na nietypowym dystansie 300 metrów. Zajął wówczas trzecie miejsce, za Jonathanem Borlée i Obakengiem Ngwigwą.

Na Igrzyskach startował jako członek drużyny Niezależnych Sportowców. Sytuacja ta związana była z politycznym rozpadem terytorium Antyli Holenderskich, które posiadały własny komitet olimpijski, na pięć oddzielnych terytoriów, które swoich komitetów nie miały. W zaistniałej sytuacji MKOl zezwolił sportowcom z Bonaire, Curaçao, Saby, Sint Eustatius i Sint Maarten na udział w igrzyskach pod flagą olimpijską, choć sam Bonevacia mógł również startować jako reprezentant Holandii.

Biegacz z Antyli w swoim biegu eliminacyjnym uzyskał wynik 45,60 sekund poprawiając tym samym swój rekord życiowy, rekord Curaçao i rekord Królestwa NiderlandówRekorderm Holandii pozostał gorszy o 8 setnych sekundy wynik Arjena Vissermana z 1986 roku, jako że Bonevacia nie startował dotąd jako reprezentant Holandii.. Dało mu to 22 wynik (3 w swoim biegu, za Kirani Jamesem i Ramonem Millerem) i awans do półfinału. W kolejnej rundzie Bonevacia doznał kontuzji mięśni prawego uda już na samym początku biegu. Mimo tego ukończył bieg, choć uzyskany przez niego czas (1:36,42) był gorszy od poprzedzającego go Saudyjczyka Youssefa Al-Masrahiego o ponad 50 sekund. Ostatecznie zajął 24. miejsce w generalnej kwalifikacji biegu na 400 metrów.

W 2016 zdobył dla Holandii brązowy medal mistrzostw Europy w Amsterdamie oraz wystartował na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro, natomiast w 2017 zdobył brązowy medal na halowych mistrzostwach Europy w Belgradzie.

W 2018 roku na mistrzostwach Europy zajął 11. miejsce w półfinale biegu na 400 metrów (45,39 s) oraz 9. miejsce w eliminacjach sztafety 4 × 400 metrów (3:04,93). Rok później podczas halowych mistrzostw Europy uplasował się na 16. miejscu eliminacji biegu na 400 metrów z czasem 47,86 s, a na drużynowych mistrzostwach Europy zajął 4. miejsce na tym samym dystansie (47,00 s).

W 2021 roku zdobył brązowy medal w biegu na 400 metrów (46,30 s) oraz zloty w sztafecie 4 × 400 metrów (3:06,06) na halowych mistrzostwach Europy. Na igrzyskach olimpijskich zajął 8. miejsce w biegu na 400 metrów (45,07 s), 2. miejsce w sztafecie 4 × 400 metrów (2:57,18) oraz 4. miejsce w sztafecie mieszanej 4 × 400 metrów (3:10,36).

W 2022 roku zajął 15. miejsce w półfinale biegu na 400 metrów (45,50 s) oraz 2. miejsce w sztafecie mieszanej 4 × 400 metrów (3:09,90) na mistrzostwach świata. Na mistrzostwach Europy uplasował się na 4. miejscu w biegu na 400 metrów (45,17 s) oraz 5. miejsce w sztafecie 4 × 400 metrów (3:01,34).

W 2023 roku podczas halowych mistrzostw Europy zdobył brązowy medal w sztafecie 4 × 400 metrów (3:06,59), natomiast bieg na 400 metrów skończył na 7. miejscu w półfinale (46,60 s). Na mistrzostwach świata zajął 14. miejsce w półfinale biegu na 400 metrów (45,23 s), pobiegł w eliminacjach sztafety 4 × 400 metrów (3:00,23), a sztafeta mieszana 4 × 400 metrów nie ukończyła biegu.

W 2024 roku wywalczył brązowy medal w sztafecie 4 × 400 metrów (3:04,25) na halowych mistrzostwach świata i ustanowił nowy rekord kraju. Na mistrzostwach Europy zdobył dwa brązowe medale – w biegu na 400 metrów (44,88 s) oraz w sztafecie mieszanej 4 × 400 metrów (3:10,73).

W 2025 roku zajął 8. miejsce w finale sztafety 4 × 400 metrów (3:04,84) podczas mistrzostw świata. Rok później na halowych mistrzostwach świata uplasował się na 4. miejscu w sztafecie 4 × 400 metrów (3;06,05), a na mistrzostwach Europy pobiegł w eliminacjach sztafety 4 × 400 metrów (3:00,98), która awansowała do finału, gdzie wywalczyła brązowy medal.

Rekordy Rekordy życiowe Dystans Rezultat Data Miejsce ZawodyUwagi Źródła bieg na 300 metrów 32,21 Pretoria bieg na 400 metrów 44,48 Berno CITIUS Meeting bieg na 400 metrów (hala) 45,48 Apeldoorn mistrzostwa Holandii sztafeta 4 × 400 metrów2:57,18 Tokioigrzyska olimpijskierekord Holandii

Uwagi

Przypisy

Bibliografia Profil na stronie Związku Lekkoatletyki Curaçao Profil na stronach Igrzysk w Londynie

Profil na World Athletics [dostęp 2024-06-13]

Kategoria:Holenderscy sprinterzy Kategoria:Sportowcy z Curaçao Kategoria:Niezależni olimpijczycy Kategoria:Holenderscy medaliści olimpijscy Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2020 Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2012 Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020 Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce 2022 Kategoria:Medaliści Igrzysk Europejskich, Kraków 2023 Kategoria:Ludzie urodzeni w Willemstad Kategoria:Urodzeni w 1989