Daniel w jaskini lwów () – obraz namalowany flamandzkiego malarza barokowego, Petera Paula Rubensa.
Opis Tematyka obrazu została zaczerpnięta ze Starego Testamentu z Księgi Daniela. Obrazuje motyw ukarania Daniela za jego wiarę w Boga przez króla perskiego Dariusza. Wówczas obowiązywało prawo zakazujące oddawania czci komu innemu niż królowi. Za złamanie tego prawa karano wrzuceniem do jaskini pełnej lwów. Daniel został pojmany i skazany. Król wierzył w jego wiarę w Boga i w to, że ona go uratuje, lecz musiał respektować ustanowione prawo. Po wtrąceniu do jaskini zamknięto ją, a król poszcząc czekał do następnego dnia.
Rubens umieścił Daniela pośrodku dzikich zwierząt. Skulony, ze złożonymi rękoma, z głową wzniesioną do nieba, modli się do Boga o ocalenie. Lwy wokół niego jakby nie zauważają człowieka. Ich pyski są groźne, jeden u dołu szczerzy kły, drugi koło Daniela otwiera szeroko paszczę. Cała scena przepełniona jest grozą i wskazuje na wielkie zagrożenie jakiemu poddany został Daniel. Nadzieję na ocalenie daje jasne, błękitne niebo na samej górze obrazu. To, że można je zobaczyć oznacza, iż jaskinia została już otwarta i zaraz król uwolni Daniela.
Bibliografia
Kategoria:Obrazy w National Gallery of Art w Waszyngtonie Kategoria:Obrazy z motywami ze Starego Testamentu Kategoria:Obrazy Petera Paula Rubensa