Tago Mago – trzeci album niemieckiej grupy krautrockowej Can, wydany w sierpniu 1971 roku, druga nagrana z wokalistą Damo Suzukim. Jest uznawana za jedną z najbardziej kontrowersyjnych płyt w dorobku grupy. Wśród utworów znajdują się m.in. 18-minutowy jam Halleluhwah, w którym perkusista Jaki Liebezeit gra tą samą melodię na bębnach przez cały czas trwania utworu czy 17-minutowy kolaż dźwiękowy Aumgn z wpływami funku lub Peking O z wpływami muzyki chińskiej. Istotną rolę przy produkcji materiału odgrywało sklejanie taśm i manipulacja produkcyjna. Płyta otrzymała pozytywne recenzje i jest uznawana za klasykę krautrockaMetacritic.com: Tago Mago.
Recenzje Pitchfork Media uznał płytę za 29. najlepszą z lat 70.Pitchfork.com > Staff Lists > Top 100 Albums of the 1970s. Magazyn „NME” umieścił album na 409. miejscu listy 500 albumów wszech czasów.
Lista utworów Wszystkie utwory napisane i skomponowane przez Holgera Czukaya, Michaela Karoliego, Jakiego Liebezeita, Irmina Schmidta i Damo Suzukiego.
Strona A Paperhouse – 7:29 Mushroom – 4:08 Oh Yeah – 7:22 Strona B Halleluhwah – 18:32 Strona C Aumgn – 17:22 Strona D Peking O – 11:35 Bring Me Coffee or Tea – 6:47
Personel Damo Suzuki – wokale Holger Czukay – bass, engineering, editing Michael Karoli – gitara, skrzypce Jaki Liebezeit – perkusja, kontrabas, pianino Irmin Schmidt – keyboardy, wokale na "Aumgn"
Produkcja U. Eichberger – oryginalne okładka & design Andreas Torkler – design (2004 reedycja)
Przypisy
Linki zewnętrzne Okładka Tago Mago na discogs.com
Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1971 Kategoria:Albumy Can