Gieorgij Aleksandrowicz Bejnar, ros. Георгий Александрович Бейнар (ur. 28 października 1892, zm. 15 lutego 1943 r. w rejonie Kosowskiej Mitrowicy) – rosyjski wojskowy (podpułkownik), emigrant, oficer Rosyjskiego Korpusu Ochronnego podczas II wojny światowej.
Brał udział w I wojnie światowej. Służył w stopniu podporucznika, a następnie porucznika w 148 Kaspijskim Pułku Piechoty. Na pocz. września 1915 odznaczono go Orderem Św. Jerzego 4 klasy. Na pocz. 1918 wstąpił do nowo formowanych wojsk Białych gen. Antona I. Denikina. Służył w Dywizji Markowskiej. W poł. listopada 1920 wraz z wojskami Białych został ewakuowany z Krymu do Gallipoli. Pod koniec grudnia tego roku w stopniu kapitana objął dowództwo oddziału karabinów maszynowych Pułku Markowskiego w obozie dla internowanych na półwyspie Gallipoli. Na emigracji zamieszkał w Bułgarii. W 1925 awansowano go do stopnia podpułkownika. Po zajęciu Jugosławii przez wojska niemieckie w kwietniu 1941 wstąpił do nowo formowanego Rosyjskiego Korpusu Ochronnego. Podczas walk z komunistyczną partyzantką w Kosowie został wzięty do niewoli. 15 lutego 1943 popełnił samobójstwo.
Bibliografia Siergiej W. Wołkow, Paweł N. Strelianow (Kałabuchow), Чины Русского Корпуса: Биографический справочник в фотографиях, 2009
Linki zewnętrzne Biografia Gieorgija A. Bejnara (jęz. rosyjski)
Kategoria:Absolwenci Wileńskiej Szkoły Wojskowej Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Biali Rosjanie współpracujący z III Rzeszą Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Rosyjscy samobójcy Kategoria:Wojskowi rosyjskich formacji kolaboranckich w służbie Niemiec hitlerowskich Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1943