Walenty Kratzer, też Krattzer (ochrz. 9 lutego 1780 w Krakowie, zm. 24 kwietnia 1855 w Warszawie) – polski śpiewak operowy (tenor), dyrygent, kompozytor i pedagog.
Życiorys Syn Franciszka Ksawerego, muzyka i kantora katedry na Wawelu, i Wiktorii z Włodkiewiczów. Brat Kazimierza, Pawła i Magdaleny.
Nauki pobierał u swego ojca. Początkowo śpiewał w kapeli katedralnej w Krakowie. W 1814 przeniósł się do Warszawy. Od 1817 pracował jako nauczyciel śpiewu. Od 1830 profesor śpiewu przy Uniwersytecie Warszawskim. Od 1837 dyrektor chórów przy teatrze warszawskim. Wykształcił wielu przyszłych kompozytorów, m.in. Kazimierza Juliana Kratzera – swego bratanka.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Kompozycje Stworzył około 50 wodewilów jednoaktowych, m.in.: Antoni i Antosia (1830) Małżeństwo chybione (1831) Pierwsza miłość czyli Wspomnienia miłości (1831) Pokoik Zuzi (1831) Lokaj w zalotach (1832) Mąż mimo wiedzy (1833) Schadzka czyli Pasztet z węgorza (1834)
Życie prywatne W 1802 ożenił się z Marianną Lipowiczówną. Mieli pięcioro dzieci. Przypisy
Bibliografia Encyklopedia Powszechna Orgelbranda 28-tomowa (1862-1869), tom 16, s. 41. "Encyklopedia RMF-Classic"
Linki zewnętrzne Utwory Walentego Kratzera w bibliotece Polona
Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Polscy śpiewacy operowi Kategoria:Polscy tenorzy Kategoria:Ludzie związani z Warszawą Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1780 Kategoria:Zmarli w 1855 Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie