Bolesław Stachoń (ur. 3 lutego 1903 w Rudniku, zm. 22 grudnia 1961) – polski historyk, mediewista, edytor źródeł.
Życiorys Studiował polonistykę i historię na UJK we Lwowie. Doktorat w 1926 (opiekun Jan Ptaśnik). W latach 1924–1928 asystent na UJK., pracował też do 1939 w szkolnictwie średnim jako nauczyciel.
W okresie okupacji niemieckiej naczelnik wydziału Informacji Okręgowej Delegatury Rządu we Lwowie. Po zajęciu miasta przez wojska radzieckie (1944) redaktor konspiracyjnego pisma „Wytrwamy”.
Po 1946 pracował jako redaktor w wydawnictwach warszawskich: w PWN od 1951 kierownik zespołu historycznego w redakcji encyklopedycznej. Członek PTH.
Zmarł 22 grudnia 1961, pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera (261-5-23).
Wybrane publikacje Polityka Polski wobec Turcyi i akcyi antytureckiej w wieku XV do utraty Kilii i Białogrodu (1484), Lwów: Towarzystwo Naukowe 1930.
Ordery i odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi (8 kwietnia 1948) „za wydajną, pełną poświęcenia pracę w Państwowych Zakładach Wydawnictw Szkolnych”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (15 stycznia 1955) – Uchwała Rady Państwa z dnia 15 stycznia 1955 r. Nr 0/176 – na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego.
Przypisy
Bibliografia Lidia Korczak, Stachoń Bolesław, [w:] Słownik historyków polskich, red. M. Prosińska-Jackl, Warszawa 1994, s. 490. Karol Badecki, Fragment wspomnień 15–28.07.1944
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Historycznego Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy mediewiści Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1961