Henryk Michałowski (ur. 2 lutego 1927, zm. 9 stycznia 2017) – polski dowódca wojskowy, generał dywizji pilot Wojska Polskiego, dowódca Wojsk Lotniczych w latach 1972–1976.

Życiorys Syn Aleksandra (1889–1969) i Eugenii z domu Danieluk (1903–1982). Urodził się 2 lutego 1927 w Baranowiczach, w 1944 ukończył 10-letnią Szkołę im. Adama Mickiewicza w Baranowiczach uzyskując wykształcenie maturalne. W 1948 roku ukończył teoretyczny kurs pilotażu szybowcowego i motorowego oraz praktyczny kurs szybowcowy kategorii B w Aeroklubie Gdańskim. Do służby wojskowej powołany został 14 października 1948. Początkowo służył w 9 Łużyckim pułku czołgów średnich w Szczecinie, jako strzelec karabinu maszynowego i kierowca-mechanik czołgu T-34. thumb|left|Dowódca Wojsk Lotniczych gen. pil. Henryk Michałowski gratuluje pilotom wykonania zadania lotniczego, 1973 W 1949 roku na własną prośbę rozpoczął naukę w Oficerskiej Szkole Lotniczej w Dęblinie. Uczelnię ukończył 15 lipca 1951 roku i został promowany na stopień podporucznika (aktu promocji dokonał komendant uczelni, płk Szczepan Ścibior).

W okresie późniejszym ukończył ponadto: kurs lotniczo–taktyczny dowódców pułków lotniczych w Centralnym Ośrodku Szkolenia Lotniczo-Taktycznego w Lipiecku (ZSRR) w roku 1956, Wojskową Akademię Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Klimienta Woroszyłowa w Moskwie w roku 1965 oraz trzymiesięczny Wyższy Kurs Akademicki przy Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego w Moskwie w roku 1973.

Po promocji pełnił służbę w 1. pułku lotnictwa myśliwskiego w Mińsku Mazowieckim sprawując kolejno stanowiska: pilota, starszego pilota, dowódcy klucza, a od 1953 roku – dowódcy eskadry. W latach 1954–1955 był pomocnikiem dowódcy 1. plm do spraw pilotażu. Od października 1956 roku był dowódcą 31. pułku lotnictwa myśliwskiego w Łasku. Od lipca 1958 pułk ten przemianowany został na 31. pułk szkolno-bojowy i wchodził w skład Oficerskiej Szkoły Lotniczej im. Żwirki i Wigury w Radomiu.

Od września 1961 roku był zastępcą komendanta ds. szkolenia, a od września 1962 roku do lipca 1963 komendantem Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Radomiu.

W 1965 przeszedł do Wojsk Obrony Powietrznej Kraju. Od lipca 1965 był szefem lotnictwa myśliwskiego 2. Korpusu Obrony Powietrznej Kraju w Bydgoszczy, a od stycznia 1967 zastępcą dowódcy 3. Korpusu Obrony Powietrznej Kraju we Wrocławiu ds. liniowych. Od lipca 1967 roku pełnił obowiązki, a w latach 1968–1972 był dowódcą 3 Korpusu Obrony Powietrznej Kraju. Na tym stanowisku otrzymał 10 października 1969 roku stopień generała brygady. Nominację wręczył w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL Marian Spychalski. W marcu 1972 roku objął stanowisko dowódcy Wojsk Lotniczych, które sprawował do sierpnia 1976 roku. Było to ukoronowanie jego kariery dowódczej. Awans na generała dywizji otrzymał 1 października 1974 roku. Nominację wręczył w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL Henryk Jabłoński. Był głównym organizatorem defilady lotniczej, która odbyła się w Warszawie 22 lipca 1974.

W latach 1977–1984 był attaché wojskowym i lotniczym przy Ambasadzie PRL w Pradze. 17 grudnia 1986 przeszedł w stan spoczynku na podstawie rozkazu MON z 20 października 1986.

Pilot wojskowy I klasy. Jego nalot wynosił około 4000 godzin. Wykonywał loty na samolotach: UT-2, CSS-13, Jak-9, Jak-23, MiG-15, MiG-17, Lim-1, Lim-2, Lim-5 oraz TS-8 Bies. thumb|Grób gen. Henryka Michałowskiego i jego syna Krzysztofa na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu

Uroczystości pogrzebowe odbyły się 17 stycznia 2017 na cmentarzu na Junikowie.

Odznaczenie Order Sztandaru Pracy I klasy (1973) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1968) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1963) Srebrny Krzyże Zasługi (1954) Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal Komisji Edukacji Narodowej (1973) Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Złota Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” (1973)Wielkie igrzyska podchorążych /w/ "Żołnierz Wolności", nr 166, 16 lipca 1973, s. 8. Odznaka "Zasłużony Pracownik Naftobudowy" (1973)20 mln zł oszczędności efektem lotniczej operacji w Czechowicach-Dziedzicach, "Żołnierz Wolności", nr 105, 5-6 maja 1973, s. 7. Order Czerwonej Gwiazdy (Czechosłowacja, 1979)Delegacja ludowego Wojska Polskiego zakończyła wizytę w Czechosłowacji, "Żołnierz Wolności", nr 157, 7 lipca 1979, s. 1. Order Przyjaźni Narodów (ZSRR, 1973) Medal jubileuszowy „Trzydziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR, 1975) inne odznaczenia polskie i zagraniczne

Awanse podporucznik – 1951 porucznik – 1952 kapitan – 1953 major – 1957 podpułkownik – 1960 pułkownik – 1965 generał brygady – 1969 generał dywizji – 1974

Życie prywatne Mieszkał w Poznaniu. Od 1953 żonaty z Danutą z domu Siliwońską. Małżeństwo miało syna Krzysztofa (1954–1985) i córkę Ewę Małgorzatę (ur. 1958). Jego hobby było malarstwo i rzeźbiarstwoJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom II: I-M, Toruń 2010, s. 497-503.

Przypisy

Bibliografia S. Czmur, W. Wójcik, Generałowie w stalowych mundurach, Redakcja Czasopism WLOP – Dom Wydawniczy Bellona, Poznań – Warszawa 2003 S. Czmur, W. Wójcik, Dowódcy Lotnictwa i Obrony Powietrznej, Redakcja Czasopism WLOP, Poznań 2000 H.P. Kosk, Generalicja Polska – tom II, Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, Pruszków 2001 P. Martell, G.P. Hayes, World military leaders, Bowker, New York 1974 J. Zieliński, Dowódcy pułków lotnictwa polskiego 1921-2000, Redakcja Czasopism WLOP, Poznań 2001

Kategoria:Attachés wojskowi PRL Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Generałowie dywizji ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Baranowiczach Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Oficerowie polskiego lotnictwa wojskowego 1943–1989 Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego – absolwenci Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Junikowie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Przyjaźni Narodów Kategoria:Polscy piloci myśliwscy Kategoria:Wojskowi związani z Łaskiem Kategoria:Wojskowi związani z Wrocławiem Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2017