thumb|Przekrój owocnika thumb Piestrówka różowawa (Rhizopogon roseolus (Corda) Th. M. Fries) – gatunek grzybów z rodziny piestrówkowatych.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Rhizopogonaceae, Boletales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w roku 1831 August Corda, nadając mu nazwę Splanchnomyces roseolus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w roku 1909 Theodor Magnus Fries, przenosząc go do rodzaju Rhizopogon. Niektóre synonimy:
Nazwę polską podali Barbara Gumińska i Władysław Wojewoda w 1983, dawniej przez S. Chełchowskiego gatunek ten opisywany był w polskim piśmiennictwie mykologicznym jako piestrówka letnia.
Morfologia Owocnik Bulwiasty lub kulisty, o średnicy do 4 cm. Początkowo jest białawy, później bladożółtawy lub różowawy, z czasem coraz ciemniejszy, na koniec czerwonobrązowy. Powierzchnia marmurkowata, czasami pofałdowana, nieraz włókienkowato opleciona strzępkami. Do podłoża przymocowany jest nitkowatymi strzępkami grzybni. Wnętrze owocnika Miąższ gąbczasty, złożony z labiryntowatych komór. Za młodu białawy, później żółtobrązowy do czerwonawobrązowego, na starość brudnooliwkowy i rozpadający się; pod stosunkowo grubą i mocną ścianą podzielone na małe komory. Po uszkodzeniu nabiega czerwono. Jest bez zapachu, lub wydziela nieprzyjemny, słaby zapach podobny do zapachu benzyny. Zarodniki Bezbarwne, bladożółtawe, podłużnie eliptyczne. Rozmiar: 8–11 × 2–4,5 μm.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, Europie, Australii oraz Japonii. Rośnie na nagiej ziemi, w lasach sosnowych, a także w żwirku na łąkach nadrzecznych lub na leśnych drogach, przeważnie całkowicie na ziemi, czasami częściowo w ziemi. W Polsce jest dość pospolity. Owocniki wytwarza od lipca do października. Najczęściej występuje pod sosnami i jodłami.
Znaczenie Grzyb mykoryzowy, niejadalny.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Piestrówkowate