Ignacy, nazwisko świeckie Oksienowicz-Staruszycz (zm. 30 października 1651) – duchowny prawosławny I Rzeczypospolitej, wykładowca i rektor Akademii Mohylańskiej w Kijowie.
Życiorys Wykształcenie uzyskał poza granicami Rzeczypospolitej. Przed 1640 był już rektorem szkoły przy monasterze w Hojsku. Był wykładowcą Akademii Mohylańskiej w Kijowie i jej rektorem w latach 1641–1642. W 1641 został również przełożonym brackiego monasteru Objawienia Pańskiego w Kijowie z godnością ihumena. Rok później został przeniesiony do Monasteru Wydubickiego, w analogicznym charakterze.
Większość źródeł wskazuje, iż hieromnich Ignacy został 12 czerwca 1650 wybrany na biskupa mścisławskiego (jako koadiutor), jednak zmarł 30 października 1651 r., nie przyjąwszy chirotoniiУКРАИНСКАЯ ПОЭЗИЯ конец XVI — середина XVII ст. ПРИМЕЧАНИЯ (II) (середина XVII ст.): Игнатий Оксенович-Старушич. Niekiedy spotykana jest błędna wersja, jakoby 12 lipca 1650 miała miejsce jego chirotonia na biskupa mohylewskiego, mścisławskiego i orszańskiego, a duchowny zmarł kilka miesięcy później.
Twórczość Słynął jako znakomity kaznodzieja. W rękopisie przetrwał jego zbiór kazań z homiliami na każdą niedzielę i święto. Jest również autorem „kazania pogrzebowego”, mowy nad grobem Eliasza Czetwertyńskiego.
Przypisy
Kategoria:Zmarli w 1650 Kategoria:Duchowni prawosławni I Rzeczypospolitej Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni prawosławnych I Rzeczypospolitej Kategoria:Zakonnicy Monasteru Wydubickiego Kategoria:Zakonnicy monasteru Objawienia Pańskiego w Kijowie