Nifon I, gr. Νήφων Α΄, Nifōn I – patriarcha Konstantynopola od 9 maja 1310 do 11 kwietnia 1314Venance Grumel, Traité d'études byzantines, « La Chronologie I. », Presses universitaires de France, Paryż, 1958, s. 437. Według Vitaliena Laurenta od 10 kwietnia 1310 do marca 1314 (La chronologie des patriarches de Constantinople).
Życiorys Jako biskup Cyzyku Nifon finansował odbudowę murów miejskich i pozwolił schronić się w ich obrębie uciekinierom.
9 maja 1310 r. zastąpił na stolicy patriarszej ascetycznego Atanazego I. W odróżnieniu od swego poprzednika miał zamiłowanie do zbytku. Na początku swego urzędowania doprowadził do zakończenia schizmy arseniańskiej, dzielącej Kościół Wschodni od niemal pięćdziesięciu lat, od czasu złożenia z urzędu patriarchy Arseniusza I przez cesarza Michała VIII Paleologa. Stopniowa utrata przez Cesarstwo prowincji azjatyckich spowodowała osłabienie ugrupowania arsenitów, wywodzącego się głównie z Azji Mniejszej. Ostateczny kres schizmie położyło przeniesienie zwłok patriarchy Arseniusza do kościoła Hagia Sophia i przyjęcie przez patriarchę Nifona sześciu warunków arsenitów. Ostatecznie „absolucja w imieniu Arseniusza” dokonana przez patriarchę Nifona 14 września 1310 r. zakończyła rozdwojenie.
Przypisy
Bibliografia
Vitalien Laurent, « La chronologie des patriarches de Constantinople de la première moitié du XIV (1294–1350) » w: Revue des études byzantines, T 7, 1949, ss. 145–155.
Kategoria:Patriarchowie Konstantynopola Kategoria:Zmarli w XIV wieku