Izajasz (także Jesaias), gr. Ησαΐας, Esaias – patriarcha Konstantynopola od 11 listopada 1323 do 1334Za rokiem 1324 opowiada się J. Bonarek (Dzieje Grecji, s. 659). Venance Grumel podaje jako datę śmierci, a więc i końca patriarchatu 20 kwietnia 1332 (Traité d'études byzantines, s. 437)..
Życiorys Izajasz był mnichem na górze Atos. W wieku siedemdziesięciu lat, z woli cesarza Andronika II Paleologa, został dnia 11 listopada 1323 r. wybrany patriarchą Konstantynopola, po trwającym dwa lata, wywołanym wojną domową, wakacie na stolicy patriarszejVenace Grumel, Traité d'études byzantines, s. 437. Prawdopodobnie z powodu poparcia wnuka cesarskiego Andronika III podczas wojen domowych w latach 1321–1328 cesarz ograniczył patriarsze prawo poruszania się do klasztoru Manganon w Konstantynopolu. Po ustąpieniu Andronika III, 23/24 maja 1328 nowy cesarz zdjął areszt z patriarchy. Wysłana naprzeciw Izajaszowi eskorta nie składała się jak zazwyczaj z duchownych, ale z trupy muzyków, tancerek i komików. Jeden z nich tak się śmiał, że prawie spadł z koniaJ. Norwrwich, A Short History of Byzantium, s. 338..
Za jego patriarchatu doszło do próby porozumienia pomiędzy Kościołem Prawosławnym a Kościołem Ormiańskim, która jednak nie zakończyła się powodzeniem.
Przypisy
Bibliografia
Venance Grumel, Traité d'études byzantines, « La Chronologie I. », Presses universitaires de France, Paryż, 1958, s. 437.
Kategoria:Patriarchowie Konstantynopola Kategoria:Zmarli w XIV wieku