Lucyna Harc z domu Czepiel (ur. 1968 w WałbrzychuKatalog Biblioteki Uniwersyteckiej UWr.) – polska historyk specjalizująca się w archiwistyce, historii Śląska, historiografii oraz naukach pomocniczych; nauczyciel akademicki związana z Uniwersytetem Wrocławskim. Od 2020 zastępca Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.
Życiorys Od 1975 mieszkała w Radomsku, gdzie uczęszczała kolejno do Szkoły Podstawowej nr 9, a następnie I Liceum Ogólnokształcącego do klasy o profilu matematyczno-fizycznym. Tam też pomyślnie zdała egzamin maturalny w 1987Wykazy absolwentów SP nr 9 w Radomsku (rocznik 1983) oraz I LO w Radomsku – rocznik 1987.. W latach 1987–1992 studiowała historię na Wydziale Nauk Historycznych i Pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego, gdzie otrzymała tytuł magistra po obronie pracy Polityka wewnętrzna ostatnich Antoninów (Marka Aureliusza, Lucjusza Werusa i Kommodusa), napisanej pod kierunkiem prof. dra hab. Tadeusza KotuliProfil na stronie Instytutu Historycznego UWr [on-line] [dostęp 2012-10-02]..
Bezpośrednio po ukończeniu studiów została zatrudniona na macierzystej uczelni w Instytucie Historycznym UWr jako asystent w Zakładzie Nauk Pomocniczych Historii i Archiwistyki. W 2000 uzyskała stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii o specjalności nauki pomocnicze historii na podstawie rozprawy Samuel Beniamin Klose na tle nowożytnej historiografii śląskiej do końca XVIII w. Studium historiograficzno-źródłoznawcze, napisanej pod kierunkiem prof. Kazimierza Bobowskiego. Rok później otrzymała stanowisko adiunkta w macierzystym instytucie. W 2012 została wybrana na zastępcę dyrektora Instytutu Historycznego UWr do spraw ogólnychWładze IH UWr na lata 2012–2016 [on-line] [dostęp 2012-10-02].. W 2019 habilitowała się na podstawie zbioru publikacji Od Joachima Cureusa do Johanna Gottloba Worbsa. Śląska historiografia doby nowożytnej. Za swoje osiągnięcia naukowe, dydaktyczne i organizacyjne otrzymała liczne nagrody rektora Uniwersytetu Wrocławskiego oraz w 2010 Medal Komisji Edukacji Narodowej.
17 lutego 2020 powołana na stanowisko zastępcy Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.
Dorobek naukowy Zainteresowania naukowe Lucyny Harc koncentrują się wokół problematyki związanej z historią Śląska, ze szczególnym uwzględnieniem okresu nowożytnego, historią historiografii, badaniami nad wiekiem osiemnastym, naukami pomocniczymi historii – zwłaszcza neografii oraz archiwistyce i zarządzaniu dokumentacją współczesną. Do jej najważniejszych publikacji należąKatalog Biblioteki Narodowej w Warszawie.: Samuel Beniamin Klose (1730–1798): studium historiograficzno-źródłoznawcze, Wrocław 2002, . Gabriela Wąs, Lucyna Harc (red.), Religia i polityka: kwestie wyznaniowe i konflikty polityczne w Europie w XVIII wieku, Wrocław 2009, . Johannes Sinapius; Olsnographia Leipzig und Franckfurt, 1706–1707, red. i wstęp Lucyna Harc, Wrocław 2012, .
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Absolwenci szkół średnich w Radomsku Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Polonijnej w Częstochowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Wałbrzychu Kategoria:Urodzeni w 1968