Filip Karol Wolański (ur. 24 września 1971 we Wrocławiu) – polski historyk specjalizujący się w historii Europy, historii kultury, historii mentalności i komunikacji społecznej oraz historii wczesnonowożytnej; nauczyciel akademicki związany z uczelniami we Wrocławiu.
Życiorys Urodził się w 1971 roku we Wrocławiu. Po maturze w X Liceum Ogólnokształcącym w 1990 roku podjął studia dzienne na kierunku historia na Uniwersytecie Wrocławskim, zakończone w 1995 roku zdobyciem tytułu magistra. Kontynuował dalsze kształcenie w ramach studiów doktoranckich. W 1999 uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii na podstawie pracy pt. Europa jako punkt odniesienia w postrzeganiu przestrzeni geograficznej przez szlachtę polską w osiemnastym wieku w świetle relacji podróżniczych i geograficznych, napisanej pod kierunkiem prof. Bogdana Roka.
Podjął pracę na stanowisku adiunkta w Zakładzie Historii Polski i Powszechnej od XVI do XVIII wieku w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. W 2012 roku Rada Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii o specjalności historia nowożytna na podstawie rozprawy nt. Kaznodziejstwo bernardyńskie w staropolskim systemie komunikacji społecznej schyłku epoki saskiej. Studium kształtowania wyobrażeń i postaw. Od maja 2017 roku na stanowisku profesora Uniwersytetu Wrocławskiego. Od 2017 roku kieruje Pracownią Historii kultury staropolskiej i jej dziedzictwa w Instytucie Historycznymhttps://hist.uni.wroc.pl/Instytut-Historyczny/Instytut/Struktura-Instytutu.
W 2012 roku został wybrany na zastępcę dyrektora Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego do spraw nauki i współpracy z zagranicąWładze IH UWr na lata 2012-2016 [on-line] [dostęp: 2.10.2012]. Od 1 września 2020 roku pełni funkcję dyrektora Instytutu Historycznego Uniwersytetu WrocławskiegoWładze IH UWr w kadencji 2020-2024 [on-line] [dostęp: 01.10.2020].
Członek Rady Naukowej Uniwersyteckiego Centrum Humanistyki Cyfrowej Uniwersytetu Wrocławskiego w kadencji 2023–2024.
Członek Rady Uniwersytetu Wrocławskiego w kadencji 2025–2028.
Członek Komitetu Redakcyjnego rocznika „Wrocławskie Studia Wschodnie” wydawanego w Uniwersytecie Wrocławskiem. Artykuły publikowane w tym czasopiśmie odnoszą się do problematyki z zakresu nauk humanistycznych i społecznych ze szczególnym uwzględnieniem historii i antropologii społecznej.
Pełnił funkcję prezesa Wrocławskiego Towarzystwa Miłośników Historii (Oddział Polskiego Towarzystwa Historycznego we Wrocławiu) w kadencji 2022–2025. W maju 2025 r. wybrany został ponownie na to stanowisko w kadencji 2025–2028.
Członek Prezydium Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Historycznego w kadencjach 2022–2025 i 2025–2028.
Członek Komitetu Nauk Historycznych Polskiej Akademii Nauk w kadencji 2024–2027.
Poza Uniwersytetem Wrocławskim pracował także w Instytucie Bezpieczeństwa i Spraw Międzynarodowych na Wydziale Nauk Społecznych i Dziennikarstwa Dolnośląskiej Szkoły Wyższej we Wrocławiu.
Wypromował sześcioro doktorów w zakresie historii wczesnonowożytnej Polski.
Dorobek naukowy Zainteresowania naukowe Filipa Wolańskiego koncentrują się wokół zagadnień związanych z historią nowożytną ze szczególnym uwzględnieniem historii Europy, historii kultury, a także historii mentalności. Do jego najważniejszych publikacji naukowych należąDane na podstawie Biblioteki Uniwersytetu Wrocławskiego, stan na XII 2013 roku: Europa jako punkt odniesienia dla postrzegania przestrzeni geograficznej przez szlachtę polską osiemnastego wieku w świetle relacji podróżniczych i geograficznych, Wrocław 2002. Staropolski ogląd świata – problem inności, Toruń 2007. Staropolski ogląd świata. Rzeczpospolita między okcydentalizmem a orientalizacją, t. 1–2, Toruń 2009. Tożsamość i odmienność, Toruń 2011. Kaznodziejstwo bernardyńskie w staropolskim systemie komunikacji społecznej schyłku epoki saskiej. Studium kształtowania wyobrażeń i postaw, Toruń 2012. F.K. Bohusz, Dzienniki podróży, wstęp i oprac. F. Wolański, (seria Peregrinationes Sarmatarum, vol. III), Kraków – Wrocław 2014. Korespondencja i gazetki rękopiśmienne Jędrzeja Kitowicza z lat 1771–1776, oprac. T. Ciesielski, S. Górzyński, F. Wolański, Warszawa – Bellerive-sur-Allier 2017. Oświecenie nieoświecone. Człowiek, natura i magia, red. D. Kowalewska, A. Roćko, F. Wolański, Warszawa 2018. Europejskie drogi staropolskich peregrynantów. Relacje Teofila Szemberga, Protazego Neveraniego i Franciszka Bielińskiego, red. M. Chachaj, B. Rok, F. Wolanski, Kraków – Wrocław 2018. Oświecenie nieoświecone. Tradycja, tożsamość, odmienność, red. D. Kowalewska, A. Roćko, F. Wolański, Toruń 2022.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Profil Filipa Wolańskiego na stronie Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego
Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Urodzeni w 1971 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Dolnośląskiej Szkoły Wyższej we Wrocławiu Kategoria:Nauczyciele akademiccy Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Absolwenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Ludzie urodzeni we Wrocławiu