Adam Walczak ps. „Nietoperz” (ur. 21 października 1915 w Berlinie, zm. 3 kwietnia 2003 w Gdańsku) – oficer piechoty Wojska Polskiego i Armii Krajowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w rodzinie Leona i Marii z Jankowiaków. W 1919 roku razem z rodzicami wrócił do Polski. W 1925 roku wstąpił do harcerstwa.

Od 20 września 1935 roku szkolił się na Dywizyjnym Kursie Podchorążych Rezerwy 4 DP przy 67 pułku piechoty w Brodnicy. Od 1 października 1936 roku uczył się w Szkole Podchorążych Piechoty w Komorowie. Ukończył ją w październiku 1938 roku i otrzymał przydział do 77 pułku piechoty w Lidzie.

W szeregach tego pułku walczył w kampanii wrześniowej 1939 roku. Po kampanii wrześniowej internowany w Birsztanach. Z obozu dla internowanych uciekł i rozpoczął działalność w Służbie Zwycięstwu Polski. W lipcu 1942 roku został aresztowany. Po raz kolejny uciekł z transportu i zameldował się do służby w Komendzie Okręgu Wilno AK. Został komendantem Obwodu Oszmiana – Południe. W Rakowie zorganizował oddział partyzancki i w lutym 1944 roku wymaszerował w pole. „Grupę Dąb” przeformowano w 13 Brygadę AK, a dowództwo nad nią objął „Nietoperz”.

W lipcu 1944 roku na czele brygady walczył o Wilno. Uniknął rozbrojenia przez NKWD i na czele swojego oddziału przebił się do Puszczy Rudnickiej, a następnie do Puszczy Nalibockiej, gdzie rozwiązał 13 Brygadę. W styczniu 1945 roku wyjechał do Białegostoku i dalej do Torunia. Był poszukiwany przez Urząd Bezpieczeństwa. Wielokrotnie zmieniał miejsca pobytu.

W 1978 roku przeszedł na emeryturę. Napisał monografię 13 Mołodeczańskiej Brygady Armii KrajowejWalczak A., 13. Brygada Okręgu Wileńskiego Armii Krajowej, Bydgoszcz 2002.. W 1993 roku został wybrany do Rady Naczelnej Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej.

Awanse podporucznik – 1938 porucznik – 1942 kapitan - 1944 major - 21 lipca 1999 podpułkownik - 20 września 1999

Ordery i odznaczenia Pierwotny wykaz orderów i odznaczeń podano za: Danuta Szyksznian Jak dopalał się ogień biwaku. s. 456 Srebrny Krzyż Virtuti Militari - 14 lipca 1944 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych3 maja 1944 podczas inspekcji zgrupowania „Jaremy", „Gen Wilk" udekorował „Nietoperza" Krzyżem Walecznych. Krzyż Partyzancki Krzyż Armii Krajowej Krzyż Kampanii Wrześniowej Medal Zwycięstwa i Wolności Brązowy Medal za Zasługi dla Obronności Kraju

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Służby Zwycięstwu Polski Kategoria:Członkowie Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej (kombatanci) Kategoria:Członkowie Związku Walki Zbrojnej Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Komendanci Obwodów AK Kategoria:Kombatanci mianowani oficerami III Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Armii Krajowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 r. Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Partyzanckim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 Kategoria:Oficerowie 77 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 2003 Kategoria:Żołnierze Okręgu Wilno Armii Krajowej Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego internowani na Litwie w czasie II wojny światowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie