mały|Grób Janusza Sieczkowskiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Janusz Sieczkowski (ur. 13 stycznia 1925 w Prużanie, zm. 7 października 1994 w Warszawie) – generał brygady WP.
Życiorys Urodził się w rodzinie Zygmunta (1890–1933), nauczyciela, i Heleny z domu Świerczewskiej (1892–1958). Ukończył dwie klasy gimnazjum w Prużanie. Po zajęciu wschodnich terenów Polski przez Armię Czerwoną lutym 1940 został deportowany wraz z rodziną do Mołotowska w obwodzie archangielskim. W 1941 mimo prób zaciągnięcia się, z powodu młodego wieku nie został przyjęty do armii gen. Władysława Andersa. Następnie pracował jako robotnik leśny w Państwowym Przedsiębiorstwie Leśnym w Kargowinie. W styczniu 1943 wcielony do Armii Czerwonej jako szeregowy, a później dowódca drużyny w polskim batalionie saperów w Mołotowsku.
W maju 1943 wstąpił na własną prośbę do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR i został elewem samodzielnego batalionu szkolnego 1 Dywizji Piechoty im. T. Kościuszki w obozie w Sielcach nad Oką. W sierpniu 1943 skończył szkołę podoficerską jako dowódca drużyny. Uczestnik bitwy pod Lenino w dniach 12-13 października 1943. Od listopada 1943 podchorąży Szkoły Oficerów Polityczno-Wychowawczych przy 1 Dywizji Piechoty. W lutym 1944 przeniesiony do 3 Dywizji Piechoty im. R. Traugutta, gdzie był zastępcą komendanta szkoły podoficerskiej 7 pułku piechoty ds. polityczno-wychowawczych. 1 maja 1944 został awansowany do stopnia chorążego i objął funkcję zastępcy dowódcy samodzielnej kompanii fizylierów 7 pułku piechoty ds. liniowych, a 16 września został dowódcą plutonu zwiadu. Od marca 1945 dowódca plutonu piechoty. Uczestnik walk 3 Dywizji Piechoty nad Pilicą, na przyczółku warecko-magnuszewskim, na przyczółkach warszawskich, marszu na Bydgoszcz, walk na Wale Pomorskim i szturmu na Kołobrzeg. 1 września 1944 ciężko ranny w klatkę piersiową, a 9 marca 1945 podczas szturmu Kołobrzegu po raz drugi ciężko ranny w klatkę piersiową, rękę i nogę. Przez 6 miesięcy przebywał na leczeniu.
Po wyleczeniu ran w listopadzie 1945 został dowódcą kompanii fizylierów, a w 1946 skończył kurs oficerów sztabu w Centrum Wyszkolenia Piechoty. Po ukończeniu kursu został pomocnikiem szefa II wydziału sztabu 3 Dywizji Piechoty, a od marca 1947 był oficerem taktyczno-wyszkoleniowym w 8 pułku piechoty w Zamościu, w którym w listopadzie 1948 został zastępcą dowódcy ds. wyszkolenia. Uczestnik walk ze zbrojnym podziemiem niepodległościowym na Lubelszczyźnie w 1947 roku. W listopadzie 1949 został szefem sztabu 2 pułku piechoty w Legionowie, a w styczniu 1951 szefem sztabu 50 pułku piechoty w Lidzbarku Warmińskim. W sierpniu 1951 został dowódcą tego pułku. 30 maja 1953 został dowódcą 3 pułku piechoty w Ciechanowie. We wrześniu 1954 skończył Kurs Doskonalenia Oficerów przy Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie, następnie wykładał w tej akademii taktykę ogólną w Katedrze Taktyki Ogólnej. We wrześniu 1956 skończył studia zaoczne na ASG i uzyskał tytuł oficera dyplomowanego.
W listopadzie 1956 został zastępcą dowódcy 9 Dywizji Piechoty ds. liniowych w Rzeszowie, we wrześniu 1962 dowódcą 3 Dywizji Zmechanizowanej w Lublinie, a w kwietniu 1966 dowódcą 15 Dywizji Zmechanizowanej w Olsztynie. 9 października 1968 na mocy uchwały Rady Państwa PRL awansowany do stopnia generała brygady; nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL Marszałek Polski Marian Spychalski. Od stycznia 1969 dowódca 1 Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej im. T. Kościuszki w Legionowie. Od lipca 1971 pełnił funkcję komendanta Centralnego Ośrodka Szkolenia Ogólnowojskowego w Rembertowie, a od listopada 1973 był zastępcą szefa Inspekcji Sił Zbrojnych. W 1976 przebywał na Kursie Operacyjno-Strategicznym w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych im. K. Woroszyłowa w Moskwie. W latach 1976–1977 uczestniczył w Kursie Przeszkolenia Oficerów Inspekcji Sił Zbrojnych.
Jesienią 1978 przeniesiony do służby dyplomatycznej i mianowany szefem Misji Polskiej w Komisji Nadzorczej Państw Neutralnych w Korei w randze ministra pełnomocnego (do stycznia 1980). 20 czerwca 1980 został zastępcą komendanta Akademii Sztabu Generalnego WP ds. liniowych. Od czerwca 1987 roku po raz kolejny oddelegowany do służby poza wojskiem i wyznaczony na stanowisko dyrektora Departamentu Spraw Obronnych w Ministerstwie Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej.
13 kwietnia 1990 pożegnany przez ministra obrony narodowej gen. armii Floriana Siwickiego w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowejPodziękowanie za wzorową służbę i pracę, „Żołnierz Rzeczypospolitej”, nr 11, 17 kwietnia 1990, s. 2. i 20 listopada 1990 przeniesiony w stan spoczynku.
Mieszkał w Warszawie. Od 1950 żonaty z Ireną z domu Lewicką (1931–2021). Miał trzy córki i synaJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, t. III:M–S, Toruń 2010, s. 386–389..
Pochowany 13 października 1994 na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera G-2-50)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Awanse W trakcie wieloletniej służby w ludowym Wojsku Polskim otrzymywał awanse na kolejne stopnie wojskowe: podporucznik – 1944 porucznik – 1946 kapitan – 1947 major – 1951 podpułkownik – 1955 pułkownik – 1960 generał brygady – 1968
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1983) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1963) Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (1968) Złoty Krzyż Zasługi (1959) Krzyż Walecznych (dwukrotnie: 1945 i 1946) Krzyż Bitwy pod Lenino (1988) Medal „Za udział w walkach w obronie władzy ludowej” (1984) Warszawski Krzyż Powstańczy (1984) Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” (trzykrotnie w 1945) Brązowy Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” (1944) Medal 30-lecia Polski Ludowej (1974) Medal 40-lecia Polski Ludowej (1984) Medal za Warszawę 1939–1945 (1946) Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk (1946) Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1958) Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Medal 10-lecia Polski Ludowej (1954) Medal „Za udział w walkach o Berlin” (1967) Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1977) Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrna Odznaka „Za Zasługi dla Obrony Cywilnej” (1981) Odznaka Honorowa Polskiego Czerwonego Krzyża I stopnia (1971)Warszawski OW wyróżniony Honorową Odznaką PCK I stopnia, „Żołnierz Wolności”, nr 109, 11 maja 1971, s. 5. Złota Odznaka Honorowa Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (1984)Jubileuszowe zapiski, „Żołnierz Wolności”, nr 44, 21 lutego 1984, s. 6. Złota Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1971)Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy, nr 3, 20 kwietnia 1971, s.21. Medal „Za długoletnią, ofiarną służbę” (nadany przez ministra obrony narodowej, 1990) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (ZSRR) (1968) Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR, 1946) Medal jubileuszowy „Dwudziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR) Medal jubileuszowy „Trzydziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR) Medal jubileuszowy „Czterdziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR, 1985)Miałem zaszczyt dowodzić polskim batalionem, „Za Wolność i Lud”, nr 24, 15 czerwca 1985, s. 6–7. Medal „Za wyzwolenie Warszawy” (ZSRR, 1946) Medal „Za Zdobycie Berlina” (ZSRR, 1946) Order Flagi Narodowej II klasy (Korea Północna, 1980) Wpis do Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich (1985)
Przypisy
Bibliografia Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, t. III:M–S, Toruń 2010, s. 386–389.
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Dowódcy 1 Dywizji Zmechanizowanej Kategoria:Dowódcy 3 Dywizji Zmechanizowanej Kategoria:Dowódcy pułków piechoty ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Generałowie brygady ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Ludzie związani z Prużaną Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Zasłużonym na Polu Chwały” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Bitwy pod Lenino Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem za Odrę, Nysę, Bałtyk Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za udział w walkach o Berlin” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za udział w walkach w obronie władzy ludowej” Kategoria:Odznaczeni Medalem za Warszawę 1939–1945 Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Polskiego Czerwonego Krzyża I stopnia Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi dla Warszawy” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Za Zasługi dla Obrony Cywilnej” Kategoria:Odznaczeni Orderem Flagi Narodowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni trzykrotnie Srebrnym Medalem „Zasłużonym na Polu Chwały” Kategoria:Odznaczeni Złotą Odznaką Honorową Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Oficerowie 2 Berlińskiego Pułku Piechoty Kategoria:Oficerowie 3 Berlińskiego Pułku Piechoty Kategoria:Oficerowie 8 Bydgoskiego Pułku Piechoty Kategoria:Oficerowie 50 Pułku Piechoty (LWP) Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy i obywatele polscy wcieleni do Armii Czerwonej 1939–1945 Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Wyróżnieni wpisem do Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich (1972–1989) Kategoria:Zmarli w 1994 Kategoria:Żołnierze 7 Kołobrzeskiego Pułku Piechoty Kategoria:Żołnierze ludowego Wojska Polskiego – uczestnicy walk na froncie wschodnim