Adam Zemanek (ur. 14 września 1898 we Lwowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major artylerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Ignacego i Stefanii urodzony 14 września 1898 roku we Lwowie. Był młodszym bratem Stanisława Zemanka.
W czasie I wojny światowej służył w Legionach. Wstąpił do Wojska Polskiego. W czasie wojny polsko-ukraińskiej oraz wojny polsko-bolszewickiej służył w 5 Lwowskim pułku artylerii polowej oraz 12 pułku artylerii ciężkiej.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku i w 1922 roku został zweryfikowany do stopnia porucznika artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1920 roku. Służył w 6 pułku artylerii ciężkiej, gdzie był dowódcą plutonu. W 6 pac służył do początku lat trzydziestych XX wieku. W 1930 roku został awansowany na kapitana artylerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 roku i został oddelegowany do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1938 i 30. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W 1938 roku został mianowany dowódcą dyonu w 1 pułku artylerii lekkiej Legionów. W czasie mobilizacji w 1939 roku został wyznaczony na stanowisko oficera sztabu dowódcy artylerii dywizyjnej 1 Dywizji Piechoty Legionów. W czasie walk 22 września 1939 roku w okolicach Tarnawatki został ranny.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku – po agresji ZSRR na Polskę – w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 roku mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD, pod poz. 1259.
5 października 2007 roku minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (25 maja 1939) „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Niepodległości (9 listopada 1932) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1931) „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Zobacz też
jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Majorowie artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 1 Pułku Artylerii Lekkiej Legionów Kategoria:Oficerowie 5 Lwowskiego Pułku Artylerii Lekkiej Kategoria:Oficerowie 6 Pułku Artylerii Ciężkiej Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Polacy w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie