thumb|240px|Grób Piotra Przyłuckiego i jego żony Krystyny na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Piotr Przyłucki (ur. 26 lipca 1923 w Kamiennej Górze, zm. 28 lutego 2014 w WarszawieNekrolog w „Gazecie Wyborczej”.) – generał brygady ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys Piotr Przyłucki urodził się 26 lipca 1923 w Kamiennej Górze, w ówczesnej gminie Kustyń powiatu rówieńskiego. Pochodził z rodziny ziemiańskiej. Do 1939 skończył 3 klasy gimnazjum w Równem.
Od 1943 członek AK w Równem. W lutym 1944 wstąpił do Wojska Polskiego i został wcielony do Zapasowego Pułku Piechoty w Sumach. W grudniu 1944 ukończył Centralną Szkołę Podchorążych w Riazaniu i został promowany na stopień podporucznika w korpusie oficerów broni pancernej przez komendanta szkoły gen. bryg. Michała Jurkina. Po powrocie do kraju dowodził plutonem w Oficerskiej Szkole Broni Pancernej w Chełmie, a od 1946 został dowódcą kompanii podchorążych. W 1947 skończył w stopniu kapitana kurs doskonalący dla oficerów broni pancernej w Modlinie. Tam też ukończył gimnazjum i liceum dla dorosłych. Zastępca szefa sztabu – oficer taktyczno-szkoleniowy, a od 1948 szef sztabu 9 Pułku Czołgów w Szczecinie. W latach 1948–1951 był słuchaczem Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie. Od 1952 roku, w stopniu majora, był współorganizatorem i szefem sztabu 19 Dywizji Zmechanizowanej w Torzymiu. Od 1955 zastępca szefa Oddziału Operacyjnego, a od 1956 szef Oddziału Operacyjnego w Szefostwie Wojsk Pancernych w Warszawie. Następnie był szefem sztabu Szefostwa Wojsk Pancernych. W latach 1960–1962 był słuchaczem Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie. Studia ukończył z wynikiem bardzo dobrym i po powrocie do kraju został wyznaczony na stanowisko dowódcy 16 Kaszubskiej Dywizji Pancernej w Elblągu. 29 września 1966 roku na mocy uchwały Rady Państwa PRL awansowany na generała brygady. Nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL Edward Ochab. Zainicjował i kierował budową pomnika ofiar Stutthofu w Sztutowie w latach 1967–1968. Dowodzona przez niego dywizja była trzykrotnie wyróżniana w dyrektywach szkoleniowych MON. W 1968 roku został zastępcą dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego do spraw liniowych w Bydgoszczy. W okresie od czerwca do września 1975 roku był także dowódcą 20 Dywizji Pancernej w Szczecinku. W latach 1976–1986 był dyrektorem Departamentu Wojskowego w Ministerstwie Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego, a w latach 1986–1987 dyrektorem Departamentu Spraw Obronnych Ministerstwa Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej. 15 marca 1988 pożegnany przez ministra obrony narodowej gen. armii Floriana Siwickiego w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej i z dniem 25 marca 1988 przeniesiony w stan spoczynku. W stanie spoczynku, w latach 1988–1989 był doradcą Generalnego Dyrektora Zjednoczonych Zakładów Igloopol w DębicyJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 tom III: M-S, Toruń 2010, s. 251–253..
Podczas służby w Dowództwie i Szefostwie Wojsk Pancernych był członkiem Komitetu Technicznego MON. Był także współredaktorem „Przeglądu Wojsk Pancernych” oraz członkiem Komitetu Redakcyjnego „Przeglądu Wojsk Lądowych”. W stanie spoczynku działacz Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych oraz Klubu Generałów Wojska Polskiego, Klubu Riazańczyków, Klubu Absolwentów Akademii Sztabu Generalnego WP i Akademii Obrony Narodowej. Pochowany na wojskowych Powązkach (kwatera FIII-5-7)Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze..
Awanse podporucznik – 1944 porucznik – 1945 kapitan – 1947 major – 1951 podpułkownik – 1955 pułkownik – 1960 generał brygady – 1966
Życie prywatne Był synem Pawła i Petroneli z Kossarzeckich. Mieszkał w Warszawie. Żonaty z Krystyną Katarzyną (1925-2013), miał syna i córkę.
Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy I klasy (1987) Order Sztandaru Pracy II klasy (1968) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1980) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1963) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1955) Medal za Warszawę 1939–1945 (1946) Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk (1946) Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal „Za udział w walkach o Berlin” (1970) Medal Komisji Edukacji Narodowej (1975)Wzorem patriotycznego wychowania bohaterowie 1 i 2 Armii, "Żołnierz Wolności", nr 124, 26 maja 1975, s. 1. Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1968) Srebrny Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny Brązowy Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1973) Srebrny Medal Za zasługi dla obronności kraju Brązowy Medal Za zasługi dla obronności kraju Złoty Krzyż Za zasługi dla ZK RP i BWP (1998) Złota Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” (1974) Złota Odznaka „Za Zasługi dla Obrony Cywilnej” (1986) Odznaka Honorowa Polskiego Czerwonego Krzyża I stopnia (1980) Złota Odznaka „Za zasługi dla rozwoju przemysłu maszynowego” (1978) Odznaka „Zasłużony dla Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego” (1978) Medal „Za zasługi dla Pomorskiego Okręgu Wojskowego” (1970)25 lat chlubnej historii Pomorskiego Okręgu Wojskowego [w:] "Żołnierz Wolności", nr 238, 9 października 1970, s. 2. Order Wojny Ojczyźnianej I stopnia (ZSRR) (1968) Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR) (1946) Medal jubileuszowy „Dwudziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR) (1972) Medal jubileuszowy „60 lat Sił Zbrojnych ZSRR” (1978, ZSRR) Odznaki zasłużonego dla Ziemi Gdańskiej, województwa poznańskiego, województwa koszalińskiego, województwa szczecińskiego, województwa bydgoskiego oraz dla miasta ElblągaJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom III: M–S, Toruń 2010, s. 253..
Przypisy
Bibliografia Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom III: M–S, Toruń 2010, s. 251–253.
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Generałowie brygady ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Medalem za Odrę, Nysę, Bałtyk Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za udział w walkach o Berlin” Kategoria:Odznaczeni Medalem za Warszawę 1939–1945 Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Za Zasługi dla Obrony Cywilnej” Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego – absolwenci Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 2014 Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony dla Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Za zasługi dla rozwoju przemysłu maszynowego” Kategoria:Dowódcy 16 Kaszubskiej Dywizji Pancernej Kategoria:Ludzie urodzeni w Kamiennej Górze Kategoria:Ludzie związani z Torzymiem