Zygmunt Krzak (ur. 12 lipca 1933 w Grójcu, zm. 23 czerwca 2020) – polski prehistoryk specjalizujący się w tematyce młodszej epoki kamienia i prahistorii świata, pracownik Instytutu Archeologii i Etnologii PAN.

Życiorys Absolwent liceum w Ćmielowie. W latach 1951–1955 student Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. W 1967 roku na podstawie rozprawy Kultura złocka uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie prehistorii w Instytucie Historii Kultury Materialnej Polskiej Akademii Nauk. Habilitował się w 1988 roku na podstawie pracy Geneza i chronologia kultury ceramiki sznurowej w Europie. W 1995 roku otrzymał tytuł naukowy profesora.

Autor ponad 300 publikacji, w tym 10 książkowych. W kręgu jego zainteresowań pozostawały megality, religioznawstwo, dzieje myśli ludzkiej i mitologia porównawcza. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1993).

Wybrane publikacje Od matriarchatu do patriarchatu (Warszawa 2007) Megality świata (Wrocław 2001) Megality Europy (Warszawa 1994) – nagrodzona nagrodą im. Erazma Ma­jewskiego Tezeusz w labiryncie, wspólnie z Krzysztofem Kowalskim (Wrocław 1989, wydanie II zmienione Warszawa 2003) Geneza i chronologia kultury ceramiki sznurowej w Europie (Wrocław 1980) The Złota Culture (Wrocław 1976) – nagrodzona nagrodą naukową Sekretarza Naukowego PAN

Przypisy

Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy prehistorycy Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 2020