Misopat polny, wyżlin polny (Misopates orontium (L.) Raf.) – gatunek rośliny z rodziny babkowatych, wcześniej zaliczany był do rodziny trędownikowatych.
Występowanie Pierwotnie występował w północnej Afryce i rejonie śródziemnomorskim, obecnie rozpowszechniony w całej Europie, wschodniej Afryce i na płw. Indyjskim. W Polsce w zachodniej i południowo-zachodniej części kraju, rzadki, archeofit, uznawany za chwast.
Morfologia left|thumb|180px|Kwiaty thumb|left|180px|Liść Pokrój Roślina jednoroczna o wysokości od 10 do 30 cm, wyjątkowo do 50 cm. Łodyga Wzniesiona, delikatna. Liście Lancetowate, równowąskie o długości 3–5 cm. Kwiaty Różowoczerwone, korona kwiatowa o długości 8–10 mm. Kwiaty w luźnych ulistnionych gronach.
Biologia i ekologia Roślina jednoroczna. W Polsce kwitnie od czerwca do września. Rośnie na polach, przydrożach, winnicach, szczególnie na glebach piaszczystych ubogich w wapń.
Zagrożenia i ochrona Gatunek umieszczony na polskiej czerwonej liście w kategorii EN (zagrożony).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Babkowate (rośliny) Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza