IRB Women’s Sevens World Series (2012/2013) – inauguracyjna edycja IRB Women’s Sevens World Series, organizowanej przez IRB corocznej serii turniejów dla żeńskich reprezentacji narodowych w rugby 7.
W październiku 2012 roku IRB ogłosiła, że sezon będzie się składać z czterech turniejów – w Dubaju, Houston, Kantonie i Amsterdamie – rozegranych w okresie od listopada 2012 do maja 2013 roku. Tylko pierwszy z nich odbył się łącznie z turniejem męskim, pozostałe zaś stanowiły odrębne zawody. Liczbę drużyn w każdym z turniejów ustalono na dwanaście, z czego sześć uczestniczyło we wszystkich zawodach sezonu, pozostałe natomiast wyłaniono w drodze eliminacji bądź rankingów z sześciu regionów podległych IRB. Panel sędziowski cyklu składał się jedynie z kobiet.
Zwyciężając w trzech z czterech zawodów, w inauguracyjnym cyklu triumfowały Nowozelandki, a ich przedstawicielka Portia Woodman została najlepszą pod względem zdobytych punktów (105) i przyłożeń (21).
Kalendarz TurniejKrajMiastoStadionData Dubai Women’s Sevens 2012 Dubaj The Sevens 30 listopada–1 grudnia 2012 USA Women’s Sevens 2013 Houston BBVA Compass Stadium 1–2 lutego 2013 China Women’s Sevens 2013 Kanton Guangzhou University Town Stadium 30–31 marca 2013 Amsterdam Women’s Sevens 2013 Amsterdam Nationaal Rugby Centrum Amsterdam 17–18 maja 2013
System rozgrywek Podobnie jak w przypadku męskich rozgrywek zwycięzcą cyklu zostanie zespół, który podczas całego sezonu zdobędzie najwięcej punktów przyznawanych za zajęcie poszczególnych miejsc w każdym turnieju. Każde z zawodów gromadzą dwanaście reprezentacji, z których sześć (Anglia, Australia, Kanada, Holandia, Nowa Zelandia i USA) jest stałymi uczestnikami cyklu (core teams), pozostałe natomiast są wyłaniane w drodze regionalnych eliminacji bądź rankingów. Zostały one ogłoszone w październiku i grudniu 2012 roku.
core teamsDubajUSAChinyAmsterdam
Przystępujące do turnieju reprezentacje mogą liczyć maksymalnie dwanaście zawodniczek. W fazie grupowej spotkania toczone są bez ewentualnej dogrywki, za zwycięstwo, remis i porażkę przysługuje odpowiednio trzy, dwa i jeden punkt, brak punktów natomiast za nieprzystąpienie do meczu. Po jej zakończeniu ustalany jest ranking – pierwsze osiem zespołów awansuje do ćwierćfinałów, pozostała czwórka walczy zaś o Bowl. W przypadku tej samej liczby punktów ich lokaty są ustalane kolejno na podstawie: wyniku meczów pomiędzy zainteresowanymi drużynami; lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych; lepszego bilansu przyłożeń zdobytych i straconych; większej liczby zdobytych punktów; większej liczby zdobytych przyłożeń; rzutu monetą.
W przypadku remisu w fazie pucharowej, organizowana jest dogrywka składająca się z dwóch pięciominutowych części, z uwzględnieniem reguły nagłej śmierci. Jedynie mecze finałowy składa się z dwóch dziesięciominutowych części, w pozostałych zaś spotkaniach połowa meczu obejmuje siedem minut.
Za zajęcie poszczególnych miejsc w każdym z turniejów przyznawane są punkty liczone do klasyfikacji generalnej: MiejscePunktacja 120 218 316 414 512 610 78 86 94 103 112 121
W przypadku tej samej ilości punktów w klasyfikacji generalnej lokaty zainteresowanych drużyn są ustalane kolejno na podstawie: lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych; większej ilości zdobytych przyłożeń; drużyny są klasyfikowane ex aequo.
Turnieje
MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
Klasyfikacja generalna MiejsceReprezentacjaPunkty DUB USA CHN AMS Ogółem 1 2014202074 2 820181460 3 108161852 4 418141248 5 14168846 6 1212–1640 7 61010430 8 186–327 9 16––1026 10 146112 = ––12–12 12 3––69 13 2–327 = –34–7 15 –2––2 = ––2–2 17 –1––1 = ––1–1
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona