Stanisław Adam Żurowski

Stanisław Adam Jacek Żurowski (ur. 11 września 1888 w Ulicku-Seredkiewiczu, zm. 14 lutego 1967 w Bielsku-Bialej) – polski społecznik, dyplomowany agronom, inżynier rolnik.

Życiorys Dzieciństwo i młodość Urodził się 11 września 1888 r. w Ulicku-Seredkiewiczu jako drugie dziecko Stanisława (1840–1906) i Teresy z Konopków (1858–1952) z Mogilan. Ojciec nie odziedziczył po przodkach własnego majątku i zarządzał majątkami innych ziemian, m.in. Fredrów i Skarbków. Od 1888 r. rodzice mieszkali w dworze Fredrów w Podhajczykach 3 km od miasta Rudki.

Pierwszą naukę otrzymał w latach 1895–1896 w szkole powszechnej w Ulicku-Seredkiewiczu. W 1897 r. został oddany do szkoły OO. Zmartwychwstańców we Lwowie, a rok później do Gimnazjum oo. Jezuitów w Chyrowie. Nauka mu nie szła, więc rodzice przenieśli go w 1898 r. do Krakowa, gdzie po kilku powtórzonych klasach w 1908 r. zdał maturę w gimnazjum humanistycznym im. Sobieskiego. Służbę wojskową odbył w 91 pułku piechoty austriackiej w Pradze w latach 1908–1909. Został zwolniony po 11 miesiącach na wniosek posła Aleksandra Skarbka.

Studia Po służbie wojskowej w 1909 r. rozpoczął studia prawnicze we Lwowie, ale po roku przeniósł się na Studium Rolnicze UJ. Praktykował u swojego wuja Stanisława Konopki, który miał zarodową oborę i prowadził dochodowe wzorowe gospodarstwo w Mogilanach. W 1911 r. kontynuował studia rolnicze w Freising pod Monachium przez dwa lata. Czwarty rok zakończył w Lipsku. Napisał dwie prace dyplomowe, jedną z botaniki o korzeniach, drugą z mleczarstwaTytuł pracy dyplomowej: „Die eintwandfreie Milchgewinnung, zum Zwecke ihren unmittelbaren Verzeherns”.Bibl. poz. 1, s. 65.. Pod koniec lipca 1914 r. zdał egzamin końcowy z oceną bardzo dobrą i otrzymał tytuł agronoma. 240px|mały|Kuzyni: Zygmunt Konopka i Adam Żurowski

I wojna światowa Po powrocie do Krakowa w 1914 r. został zmobilizowany i wysłany na front pod Lublin, gdzie uczestniczył przez 9 miesięcy w pierwszej linii walki. W kwietniu 1916 r. walczył pod Buczaczem, w miejscowości Pyszkowce. W czerwcu trafił z całym pułkiem do niewoli rosyjskiej. Kozacy zapędzili wszystkich jeńców aż za Kijów do obozu leśnego w Darnicy. Jeńców rozparcelowano po różnych folwarkach, których właścicielami byli też Polacy. Traktowali ludność lokalną okrutnie. Rewolucję przeżył w RosjiBibl. poz. 1 s. 72.. Udało mu się uciec i pieszo dotarł do Polski w listopadzie 1919 r. W 1920 r. wstąpił do ochotniczej armii i został skierowany do artylerii górskiej w Nowym Targu. Wiosną 1921 r. został zdemobilizowany jako podporucznikBibl. poz. 1 s. 79.

Praca zawodowa Dzierżawił następujące majątki:1921–1925: Kosówka, (folwark pana Ł.), Markowce, Powiat tłumacki, Województwo stanisławowskieBibl. poz. 1 s. 91-951925–1932: Lubień Wielki, (folwark barona Adolfa Brunickiego i jego córki Marii hr. Wodzickiej), powiat Gródek Jagielloński, Województwo lwowskieBibl. poz. 1 s. 99.1932–1938: Czyżowice, (folwark Smiałowskich i Skibniewskich), powiat mościski, Województwo lwowskieBibl. poz. 1 s. 131..1938–1939: Dmytrowice, (majątek hrabiny Konarskiej), Województwo podkarpackieBibl. poz. 1 s. 135..

II wojna światowa i PRL Do końca 1942 r. był kierownikiem sklepu firmy swojego brata Romana Leszczków Fabryka Samodziałów w Lublinie. Gdy Gestapo zaaresztowało jego brata wraz z rodziną, ukrywał się w Warszawie, następnie w połowie 1943 r. u znajomych w Dźwiniaczu k. Ustrzyków Dolnych, Sanoczku i w leśniczówce w Skrzynce k. Dąbrowy Tarnowskiej.

Po wojnie osiadł w Bielsku, gdzie poprowadził spółkę włókienniczą swojej bratowej, Studio Artystyczne „Samodział”. Po upaństwowieniu firmy w 1950 r. przyjął pracę magazyniera w firmie Techniczna Obsługa Rolnictwa, gdzie pracował do 1958 r. Od 1959 do 1965 r. pracował jako akwizytor dla firmy produkującej tablice emaliowane. Zmarł w Bielsku 14 lutego 1967 r. i został pochowany na Cmentarzu Parafii Katedralnej św. Mikołaja przy ul. Grunwaldzkiej (sektor 19-D-2) w grobie razem z matką.

Rodzina Miał dwóch braci, starszego Romana (1888–1943) i młodszego Józefa (1892–1936) oraz dwie siostry Agnieszkę JadwigęBibl. poz. 4 (1890- zm. jako dziecko) i Felicję (1896–1977)Bibl. poz. 2, s. 616.

25 czerwca 1946 r. ożenił się z Janiną z domu Onyszkiewicz, po pierwszym mężu Rappe. Nie mieli dzieci.

Działalność społeczna Sodalicja Mariańska w gimnazjum. Kosówka, folwark, gmina Markowce, powiat tłumacki, województwo stanisławowskie: Działacz Związku Ziemian w Gródku Jagiellońskim, w Rudkach Członek Syndykatu Zbożowego Wiceprezes Związku Dzierżawców Lubień Wielki, Powiat Gródek Jagielloński, Województwo lwowskie: Przewodniczący rady szkolnej w Lubieniu Wielkim Założyciel Kasy Stefczyka w Lubieniu Wielkim Prezes Okręgowego Towarzystwa Rolniczego (OTR) w Powiecie Gródek Jagielloński Założyciel Orkiestry Dętej w Lubieniu Wielkim. Członek zarządu Kasy Chorych w Gródku Jagiellońskim. Spisowy komisarz w czasie spisu ludności Przewodniczący komisji wyborczej lub Mąż Zaufania podczas wyborów w Lubieniu Wielkim Inicjator budowy kościoła w Lubieniu Wielkim Czyżowice, Powiat mościski, Województwo lwowskie: Dwukrotnie przewodniczący komisji wyborczej przy wyborach do sejmu i rad gromadzkich w Czyżowicach Przewodniczący rady szkolnej w Czyżowicach, Powiat mościski, Województwo lwowskie Członek powiatowej rady szkolnej, Powiat mościski, Województwo lwowskie Członek wydziału Związku Strzeleckiego „Strzelec” w Mościskach Członek Zarządu Powiatowej Kasy Oszczędnościowej w Mościskach Wiceprezes i Prezes (1937 r.) Związku Ziemian w Mościskach Członek Lwowskiej Izby Rolniczej (1935 r.) Biegły przy powiatowym Urzędzie Skarbowym, Lwów Prezes Związku Młodej Wsi (1938 r.) Inicjator budowy kościoła w Czyżowicach, 1937 r. Rzeczoznawca Sądowy ds. rolniczych i zarządca przymusowy majątków Mikołowice i Dmytrowice. Budowniczy nowej szkoły w Czyżowicach, 1937 r. PowyższeBibl. poz. 1, s. 62-200.

Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (15 września 1937) „za zasługi na polu pracy społecznej”.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia Stanisław Adam Leliwa Żurowski, Wspomnienia z lat minionych, 1888–1967, ZNiO, dział rękopisów, Pol. 1967–1969. K. II, 316. „Leliwici Żurowscy. Z dziejów rodu od XI do XXI wieku”, pod redakcją Barbary z Żurowskich Adamieckiej, Warszawa 2008 r. Andrzej Włodarek, Klementyna Żurowska [w:] Z Leszczkowa w świat, Kraków 2014. M.J. Minakowski, Wielka Genealogia Minakowskiego . M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego .

Kategoria:Członkowie Izby Rolniczej we Lwowie Kategoria:Działacze ziemiańscy II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Chyrowem Kategoria:Ludzie związani z Gródkiem Kategoria:Ludzie związani z Kasami Stefczyka (II Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie związani z komunalnymi kasami oszczędnościowymi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani w Bielsku-Białej Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Urzędnicy kas chorych II Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1967 Stanisław Adam Jacek Żurowski