Franciszek Ksawery Stadnicki herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. ?, zm. przed 27 grudnia 1775) – chorąży kamieniecki w latach 1766–1775, chorąży latyczowski w latach 1765–1766, chorąży czerwonogrodzki w latach 1754–1765, podczaszy kamieniecki w 1754 roku, podstoli latyczowski w latach 1750–1754, rotmistrz królewski w 1750 rokuUrzędnicy podolscy XIV-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Eugeniusz Janas, Witold Kłaczewski, Janusz Kurtyka, Anna Sochacka. Kórnik 1998, s. 232., poseł na sejmy, pułkownik chorągwi pancernej w Pułku Hetmana Wielkiego Koronnego w 1760 rokuKolęda Warszawska na rok 1760, Warszawa 1760, [b.n.s]..
Był synem Jana Stadnickiego i Katarzyny z domu Pepłowskiej. Miał rodzeństwo: Zofię, żonę Michała Bożeniec-Jełowickiego, łowczego łuckiego, skarbnika wołyńskiego, starosty bracławskiego Małgorzatę Teresę Fryderyka Stanisława Adama Aleksandra, kanonika kijowskiego, kawalera Orderu św. Stanisława Stanisława, kasztelana kamienieckiego, chorążego latyczowskiego, podczaszego podolskiego, stolnika podolskiego Mikołaja Macieja, chorążego podolskiego, kasztelana kamienieckiego, kawalera Orderu św. Stanisława.
Ożenił się z Jadwigą z domu Kumanowską, z którą miał siedmioro dzieci: Eleonorę, żonę Franciszka Markowskiego Salomeę Piotra, kawalera Orderu św. Stanisława Rozalię, późniejszą 1° voto Szumlańską, 2° voto Chrzanowską Balbinę, żonę Jana Lipskiego, starosty jabłonowskiego Jana Tomasza, podkomorzego podolskiego, kawalera Orderu św. Stanisława, podkomorzego nadwornego podolskiego, wojskiego latyczowskiego Ignacego, kawalera Orderu św. Stanisława, stolnika podolskiego, wojskiego latyczowskiego.
Franciszek Stadnicki był związany z wojskiem. Już przed sierpniem 1747 roku był porucznikiem chorągwi pancernych.
Był posłem na sejm w 1746 roku z powiatu czerwonogrodzkiego. W ciągu kolejnych kilkunastu lat działał w samorządzie szlacheckim województwa podolskiego. W 1750 roku został podstolim latyczowskim. W 1754 roku otrzymał nominację na podczaszego kamienieckiego i chorążego czerwonogrodzkiego. W 1757 roku został mianowany pułkownikiem pancernym w pułku buławy wielkiej koronnej.
W 1758 i 1761 roku był posłem na sejm z województwa podolskiego. 29 kwietnia 1761 roku zerwał sejm nadzwyczajnyManifest jaśnie wielmożnych ichmciów panów posłów na sejm extraordynaryjny warszawski dnia 27. kwietnia r. 1761. zaczęty [b.n.s]. W okresie bezkrólewia w 1764 roku był sędzią kapturowym w powiecie czerwonogrodzkim. Uczestniczył w sejmie koronacyjnym w 1764 roku. W 1765 roku otrzymał nominację na chorążego kamienickiego. W 1775 roku był ponownie posłem na sejm.
Po śmierci został pochowany w kościele karmelitów w Kupinie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chorążowie czerwonogrodzcy Kategoria:Chorążowie podolscy Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Podczaszowie latyczowscy Kategoria:Porucznicy chorągwi pancernych Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (województwo podolskie) Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1746 Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1758 Kategoria:Posłowie na sejm nadzwyczajny 1761 Kategoria:Posłowie na sejm konwokacyjny 1764 Kategoria:Posłowie na Sejm Rozbiorowy (1773–1775) Kategoria:Posłowie zrywający sejm nadzwyczajny 1761 Kategoria:Pułkownicy chorągwi pancernych Kategoria:Rotmistrzowie królewscy Kategoria:Sędziowie kapturowi (1764) Franciszek Ksawery Stadnicki Kategoria:Zmarli w 1775